Κάποιες Σχέσεις Δεν Τελειώνουν Ποτέ. Περνούν Στην Αιωνιότητα.

του Νίκου Περπερίδη

Παρασκευή 27 Απριλίου 2012. Σε λίγες ώρες, όλος ο κόσμος θα γνωρίζει αν ο καθοδηγητής μιας από τις καλύτερες ομάδες που εμφανίστηκαν ποτέ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, θα συνεχίσει στον πάγκο της Μπαρσελόνα, ή αν θα επιλέξει να κλείσει (σε ότι τον αφορά) έναν κύκλο θριάμβων, ποδοσφαιρικής πανδαισίας και πρωτόγνωρου για τον χώρο ήθους.

Ομολογώ ότι δεν θέλω να ακολουθήσω όσα γράφονται από χθες στον Καταλανικό Τύπο. Όλα αυτά τα περί “λευκών επιταγών” κ.τ.λ. δεν τα ενστερνίζομαι , χωρίς με αυτό να υπαινίσσομαι ότι αμφιβάλω για τις προθέσεις του Ροσέλ, ο οποίος επανειλημμένα έχει εκφράσει την επιθυμία του να συνεχίσει με τον Πεπ στον πάγκο.  Το τι πραγματικά έχει συμβεί, αν τελικά ο Γκουαρντιόλα αποτελέσει παρελθόν, εκτιμώ ότι θα περάσει αρκετός χρόνος για να το μάθουμε, αφήστε που ίσως να είναι και πολύ πιο απλό από ότι οι περισσότεροι πιστεύουμε.

Δεν κακίζω ούτε τις φωνές που λένε ότι θα είναι λάθος να αφήσει τώρα την ομάδα, σε μια στιγμή ομολογουμένως δύσκολη, ούτε αυτούς που ισχυρίζονται ότι έχει το δικαίωμα, αν νιώθει τόσο πιεσμένος, να κάνει ένα διάλειμμα από την προπονητική. Η πραγματικότητα είναι ότι και οι δύο απόψεις έχουν λογική βάση, προσωπικά το ομολογώ ότι δεν μπορώ να κατασταλάξω. Το συναίσθημα ίσως και η λογική, προτάσσει ότι οφείλει να συνεχίσει, αν όμως ο ίδιος δεν αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του, πως θα μπορέσει να συνεχίσει να καθοδηγεί όπως μόνο αυτός ξέρει την ομάδα?

Τελικά, ότι και αν συμβεί, ένα είναι το σίγουρο. Η Μπάρσα αποτελεί σημείο αναφοράς και θα βρει δεδομένα τον δρόμο της, όσο για τον Πεπ, έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει ουσιαστικά ολόκληρη την ζωή του με τον σύλλογο, δεν αρμόζουν δακρύβρεχτοι αποχαιρετισμοί, αφού θα αποτελεί για πάντα κομμάτι του. Πόσοι θα στοιχημάτιζαν ότι στις φλέβες του κυλάει αίμα χρώματος κόκκινου και όχι μπλαουγκράνα?

Κλείνοντας παραθέτω δύο άρθρα (τα δύο τελευταία μου χρονικά) που αναφέρονται στον Πεπ και θα μπορούσαν να είναι συνέχεια αυτής της ανάρτησης. Το ένα (Puto Amo Των Γηπέδων) γράφηκε λίγες ώρες πριν τον ημιτελικό με την Τσέλσι και το άλλο (Το Ουσιαστικό Αλαζονεία Δεν Υπάρχει Στο Λεξικό Αυτής Της Μπάρσα)  μόλις χθες, όταν παίρνοντας αφορμή από ένα κείμενο στο οποίο ο ίδιος και η ομάδα αποκαλούνταν “αλαζόνες, αποφάσισα να απαντήσω με ένα δικό μου κείμενο, για πρώτη φορά με ύφος σκληρό. 

El Capita