FC Barcelona – Chelsea post game

Κανονικά θα πρέπει να αναλύσω το τι έγινε στο παιχνίδι. Μπορεί να είμαι νέος εδώ, αλλά θα μου επιτρέψουν οι αναγνώστες πρώτα και οι ιδιοκτήτες να μην αναφερθώ εκτενέστερα στην ανάλυση του αγώνα. Έτσι κι αλλιώς μετά την αποβολή του Τέρι το παιχνίδι δεν αντέχει ιδιαίτερης κριτικής, καθώς ότι σχεδίασαν οι δυο προπονητές πήγε στράφι ( θα πούμε πιο κάτω γιατί ).

Σήμερα είναι μια βραδιά που όσοι αγαπάνε το ποδόσφαιρο δεν πρέπει να είναι στεναχωρημένοι. Ανεξαρτήτως χρώματος φανέλας που υποστηρίζουν. Η Τσέλσι είναι στον τελικό και της αξίζουν συγχαρητήρια. Έκανε έναν άθλο που κατάφερε να φύγει ζωντανή με το εισιτήριο της πρόκρισης στα χέρια. Διαθέτει μεγάλους ποδοσφαιριστές που κατάφεραν να κάνουν για πρώτη φορά και ίσως τελευταία στην ποδοσφαιρική τους καριέρα, πράγματα που δεν έχουν ξανακάνε,ι με τρομακτική επιτυχία. Είδαμε τον Ντρογκμπά να παίζει ως μπακ και να είναι απροσπέλαστος, τον Λάμπαρντ να κάνει τάκλιν που θα ζήλευε κι ο Τέρι από τα αποδυτήρια.

ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΑΘΛΟΣ ΤΗΣ ΜΠΑΡΣΑ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΞΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

Αυτό το βράδυ είναι δύσκολο γιατί η Μπάρσα αποκλείστηκε. Το πρωί θα πάω στη δουλειά και η καζούρα θα είναι εκεί, θα με περιμένει.

Αυτό το βράδυ είναι δύσκολο. Αύριο θα δω δυο ομάδες να παλεύουν για το δεύτερο εισιτήριο του τελικού και η καλύτερη ομάδα στα μάτια μου δεν θα είναι εκεί.

Αυτό το βράδυ είναι δύσκολο. Το όνειρό μου να πάω στον φετινό τελικό του τσάμπινονς λιγκ θα μείνει απατηλό.

ΟΜΩΣ

Αυτό το βράδυ είναι εύκολο. Είδα τους ποδοσφαιριστές μας να δίνουν σώμα και ψυχή μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Αυτό το βράδυ είναι εύκολο. Είδα τους ποδοσφαιριστές μας να στριμώχνουν στα σχοινιά συναδέλφους τους παγκόσμιας κλάσης και να τους κάνουν να μοιάζουν ερασιτέχνες.

Αυτό το βράδυ είναι εύκολο. Άλλη μια ποδοσφαιρική παράσταση τελείωσε με πρωταγωνιστές τους παίκτες μας.

Αυτό το βράδυ είναι εύκολο. Το παιχνίδι στο Καμπ Νου έχει τελειώσει και ενενήντα χιλιάδες κόσμος είναι στο πόδι και τραγουδά τον ύμνο της ομάδας μας.

Πεπ, Τίτο, Σάντρο, Βίκτορ, Κάρλες, Χαβιέ, Ζεράρ, Σέρχιο, Τσάβι, Αντρές, Σεσκ, Λίο, Ισαάκ, Αλέξις, Σειντού, Τέγιο, Ντάνι, Πίντο, Αντριάνο, Τιάγκο, Πέδρο, Νταβίντ, Άμπι,

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!! VISCA BARCA!!!

Δυο λόγια για το παιχνίδι

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα παρέταξε την Μπαρσελόνα με φορ περιοχής, τριάδα στην άμυνα και πολλούς επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές. Η Μπαρσελόνα από το πρώτο δευτερόλεπτο πείρε το πάνω χέρι στο παιχνίδι και απειλούσε τον Τσεχ ανά πάσα ώρα και στιγμή. Οι κουρασμένοι ποδοσφαιριστές του Πεπ κατέθεσαν σώμα και ψυχή στον αγωνιστικό χώρο και πραγματοποίησαν μια από όχι τις καλύτερες, αλλά πιο συγκλονιστικές εμφανίσεις της τελευταίας τετραετίας. Προηγήθηκαν με γκόλ του Μπουσκέτς λίγο μετά το μισάωρο του πρώτου ημιχρόνου και δυο λεπτά αργότερα ήρθε η αποβολή του Τέρι. Σε αυτό το σημείο η Μπαρσελόνα είναι αναγκασμένη να εισάγει νέα δεδομένα στο παιχνίδι της που δεν είχαν προβλεφθεί. Όλη η προετοιμασία του αγώνα χαλάει καθώς οι ρόλοι των ποδοσφαιριστών αλλάζουν. Πουγιόλ και Άλβες μην έχοντας αντίπαλο να μαρκάρουν ανεβαίνουν ψηλά στον αγωνιστικό χώρο και μπερδεύονται με Τσάβι, Ινιέστα, Σεσκ και Μέσι καθώς ψάχνουν να βρουν που πρέπει να κινηθεί ο καθένας πλέον. Η Μπαρσελόνα σκοράρει και δεύτερο γκολ όμως η Τσέλσι απαντά στην μοναδική της ευκαιρία. Στο δεύτερο ημίχρονο η Μπαρσελόνα συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό όμως το γκολ δεν έρχεται καθώς η μπάλα μάλλον πρέπει να είναι ζωντανή και να κοροϊδεύει τον Πεπ και τους παίκτες του. Αφού τους βγάζει την ψυχή και τους πίνει και την τελευταία σταγόνα του αίματος τους, στις καθυστερήσεις αναπαύεται στα δίχτυα του Βαλντες.