Kαι εζήτωσαν τους νικητές...

Αποθεώνει τους πρωταθλητές ο Κώστας Μαρούντας

Τα ευρωπαικά πρωταθλήματα οδεύουν προς το τέλος τους. Στην Ισπανία η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε με πολύ κόπο και μετά από αρκετό χρονικό διάστημα να αφήσει πίσω της τη Μπαρσελόνα. Αλλά, για αυτό το ζήτημα θα τα πούμε αναλυτικότατα σε μελλοντικό χρόνο, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η χρονιά, και θα προβούμε σε έναν όψιμο απολογισμό της φετινής πορείας της Μπάρσα και όλων των συμπερασμάτων που προέκυψαν από αυτή.

Στη Γερμανία η Ντόρτμουντ διατήρησε τα σκήπτρα. Αν μη τι άλλο μια πολύ μεγάλη επιτυχία που πρέπει να πιστωθεί στους πρωταγωνιστές της. Εκμεταλλευόμενοι την προσήλωση της Μπάγιερν στο Champions League, και τις συνέπειες που αυτή δημιούργησε στην παρουσία των Βαυαρών στην Μπουντεσλίγκα, οι περσινοί πρωταθλητές έφτασαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην κατάκτηση του τίτλου. Πια, πιο έμπειροι μετά τη φετινή τους αποτυχημένη παρουσία, θεωρώ πως για του χρόνου θα επιδιωχτεί μια καλύτερη πορεία στην Ευρώπη. Βλέποντας την πλάτη τόσο της Άρσεναλ, όσο και της Μαρσέιγ και του Ολυμπιακού, η Ντόρτμουντ έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το champions league, και πιστεύω πως θα επιχειρηθεί κάτι καλύτερο, δηλαδή μια πρόκριση στους 16 της διοργάνωσης. Η Μπάγιερν ξεκίνησε δυνατά, έμεινε πίσω, ξαναπλησίασε, αλλά η ήττα στο μεταξύ τους παιχνίδι αποδείχτηκε καθοριστική και καταλυτική συνάμα. Αλλά, για μια ομάδα που έχει χορτάσει διαχρονικά από κατακτήσεις τίτλων στη Γερμανία, η προοπτική του τελικού του champions league, είναι τόσο σπουδαία, ειδικά αν επικρατήσει της Τσέλσι, που εκ των πραγμάτων όλα τα άλλα ωχριούν. Οι ευρωπαικοί τίτλοι είναι αυτοί που σε αναβαθμίζουν και σε κατατάσσουν διαχρονικά στα μεγαθήρια του ποδοσφαίρου της Γηραιάς Ηπείρου. Ειδικά, για μια ομάδα που τους εγχώριους τους έχει μετατρέψει εδώ και πολλά χρόνια σε μια σχεδόν μονοκρατορική υπόθεση, παρά τα όποια φυσιολογικά διαλείμματα.

Εκεί που ταιριάζει περισσότερο από κάθε άλλο πρωτάθλημα η λέξη συγκλονιστικό είναι στη διαμάχη των δύο ομάδων του Μάντσεστερ για την κορυφή της Αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ. Οι συνεχόμενες γκέλες της Γιουνάιτεντ το τελευταίο διάστημα, σε συνδυασμό με το ντεμαράζ της Σίτι, μετέτρεψαν το πρόσφατο ντέρμπι της Δευτέρας στο απόλυτο ματς τίτλου. Όμως, σε αυτό οι φιλοξενούμενοι πραγματοποίησαν κατά γενική ομολογία μια εμφάνιση αρκετά κάτω από τις προσδοκίες που προκαλούσε μια τέτοια αναμέτρηση. Δίκαια η Σίτι με την κεφαλιά οβίδα του Κομπανί πήρε τους τρείς βαθμούς και πάτησε κορυφή. Όμως, όταν μιλάμε για Αγγλία, το έχουμε εντυπώσει εδώ και δεκαετίες πολύ καλά αυτό, δεν μπορεί κανείς να κάνει προγνωστικά για το τι μέλλει γενέσθαι. Ας περιμένουμε τις δύο αγωνιστικές που απέμειναν και ας αποθεώσουμε τον τελικό νικητή. Σίγουρα, πάντως, η Σίτι ανέβηκε επίπεδο, έχει φτάσει κοντά στον τίτλο, και αυτός βρίσκεται πια στα πόδια των παικτών της. Και μόνο το γεγονός της επιστροφής της εκεί που όλα έδειχναν χαμένα είναι μια παρακαταθήκη που θα μείνει και θα καταγραφεί στο υποσυνείδητο μιας καινούριας επί της ουσίας ομάδας, όσον αφορά το υψηλότερο επίπεδο του ανταγωνισμού. Η Γιουνάιτεντ δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες όψιμες αυτοκαταστροφικές και αυτοκτονικές τάσεις. Όμως, το είδαμε και αυτό. Μήπως πια η σκέψη πρέπει να παραπέμπει σε όψιμη αναγκαιότητα για ριζικές αναδιατάξεις-ακόμα και σε έμψυχο υλικό; Το φετινό καλοκαίρι θα είναι και εδώ σημαντικό. Έτσι φαίνεται και περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις.

Και μόνο, πάντως, που το ενδιαφέρον εκτοξεύθηκε με αυτό τον τρόπο στα ύψη, είναι κάτι που όλους εμάς τους ουδέτερους μας φτιάχνει και μας κάνει να αδημονούμε για τη συνέχεια και την τελική κατάληξη του φετινού πρωταθλήματος στην Αγγλία…