Κι ο Μαρσελίνιο τρελλάθηκε!

Τώρα πια λίγη σημασία έχουν οι στατιστικές, οι στρατηγικές, τα «όργια» από τα 6,75. Κανέναν δεν τον ενδιαφέρει ο πόνος του Τζέισι Κάρολ, ένα εξαιρετικό παιχνίδι από τον Άντε Τόμιτς και η Ρεάλ που προηγήθηκε μέχρι και με 17 πόντους. Τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν ένας παίκτης που δεν είχε βάλει πόντο σε όλο το παιχνίδι, παίρνει τη μπάλα κι ενώ υπολείπονται δευτερόλεπτα για την λήξη του, τρέχει, σουτάρει κι ευστοχεί από τα 10 μέτρα! Τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν μέσα σε 5 δευτερόλεπτα μπορείς να ζήσεις την απόλυτη ευφορία. Ήταν σαν η ψυχή και η πίστη των 7000 και πλέον που ήταν χτες παρόντες να βρισκόταν στο σουτ του Χουέρτας. Και εγένετο 1-0…



Η αρχή επιφύλασσε μια αλλαγή: Ο Φραν Βάσκεζ πήρε την θέση του Ν’Ντονγκ στην πεντάδα. Η Μπάρσα μπόρεσε αρχικά ν’ ανταπεξέλθει στα επιθετικά της προβλήματα με δύο αντεπιθέσεις. Η ταχύτητα, προνόμιο της Ρεάλ, είχε αλλάξει στρατόπεδο και βοήθησε τους μπλαουγκράνα να φτάσουν στο 6-5. Το εσωτερικό παιχνίδι της Ρεάλ ήταν πιο αποτελεσματικό από της Μπάρσα, κάτι που ο Τσάβι Πασκουάλ προσπάθησε ν’ αλλάξει με την είσοδο του Ν’Ντονγκ.

Στο 6^ο λεπτό η μπασκετική ευφυΐα του Χουάν Κάρλος Ναβάρο έκανε την εμφάνισή της στο παρκέ για να δώσει ώθηση στην μέχρι τότε στατική επίθεση της Μπαρσελόνα. Μετά από δύο λάθη έφερε το ματς στα ίσα του με τρίποντο. Ο Ναβάρο είναι πάντα ο Ναβάρο. Κι ας λένε ό, τι θέλουν οι συζητήσεις και οι διάφορες κακές γλώσσες.  

Η Μπάρσα δεν είχε καμία τύχη στα εξωτερικά σουτ, με μόλις 1/7, αλλά ήταν πολύ καλή στα επιθετικά ριμπάουντ προκαλώντας πονοκέφαλο στην Ρεάλ. Και πάνω που κάπως η ομάδα έβρισκε τα πατήματά της, έρχεται ένα τρίποντο του Κάρολ και μια ασίστ του Σέρχιο Ροντρίγκεζ για τον Φελίπε Ρέγιες και γίνεται το 21-26, σκέτη ψυχρολουσία για τους Καταλανούς. Οι αντίπαλοι χωρίς να κοπιάζουν ιδιαίτερα, αποζημιωνόντουσαν ευκολότερα. Και πάλι όμως έγινε το 26-26 ύστερα από γκολ-φάουλ του Μάικλ και 29-28 μετά από τρίποντο του Έραζεμ Λόρμπεκ.

Η Ρεάλ με 4/5 τρίποντα πήρε κεφάλι στο σκορ αφήνοντας πίσω την Μπάρσα με 31-37. Οι παίκτες του Πασκουάλ ήταν έξω από τα νερά τους. Οι φιλοξενούμενοι είχαν επιβάλλει τον ρυθμό τους, την ώρα που το κοινό του Παλάου φώναζε και διαμαρτυρόταν για διάφορες διαιτητικές αποφάσεις. Ο κόσμος προσπαθούσε να βοηθήσει όσο μπορούσε κι ένα καλάθι του Σάδα «έγραψε» το 37-43 πριν το ημίχρονο.

Ο Ναβάρο με 1/6 έδινε απλώς την αίσθηση πως θα ήταν εκεί όταν ερχόταν η κατάλληλη στιγμή. Οι στατιστικέ αυτού του παίκτη δεν μετράνε. Αυτό που μετράει είναι η παρουσία του. Από την άλλη ο Λόρμπεκ με 6/6, έκανε την καλύτερη δουλειά προκειμένου η Ρεάλ να μην ξεφύγει στο σκορ, πότε με τον Τόμιτς, πότε με τον Σίνγκλερ ή με τον Κάρολ.

Στο δεύτερο μέρος ο Ναβάρο προσπάθησε να «ξορκίσει» την αστοχία του πρώτου ημιχρόνου αν και η συνεχής καταδίωξη από τον Γιουλ δεν τον άφηνε και σε πολλή ησυχία. Η Ρεάλ από την πλευρά της επεδίωκε να σκοράρει πρώτα με τον Βελίσκοβιτς, ύστερα με τον Τόμιτς και τελικά μ’ ένα επιθετικό ριμπάουντ του Σίνγκλερ. Όλα, μέχρι να έρθει η αντεπίθεση των Μαδριλένων που με τον Γιουλ πέτυχαν τρίποντο ανεβάζοντας κι άλλο την διαφορά σε 41-54. Η Μπάρσα βρισκόταν μεταξύ σφύρας και άκμονος και με αρκετό εκνευρισμό εξαιτίας των διαιτητικών αποφάσεων. Ο πίνακας όμως έγραφε ότι το σκορ ήταν 41-56 υπέρ της Ρεάλ. ο Πασκουάλ αναγκάστηκε να πάρει τάιμ άουτ.

Η αστοχία συνεχίστηκε και η άμυνα είχε χαλαρώσει. Ο Τόμιτς αποτελούσε συνεχή κίνδυνο για την Μπάρσα και ο ίδιος κόντευε να γίνει και πάλι εκείνος που στα πλέι οφ της Ευρωλίγκα του 2010 είχε γίνει η «λίρα εκατό» της ομάδας του.  Ο Κάρολ «σέρβιρε»  στον Γιουλ και η διαφορά εκτοξεύτηκε στο +17. Ο τρόπος  που επήλθε αυτό το καλάθι προκάλεσε ατελείωτες διαμαρτυρίες, αλλά και την αντίδραση της Μπάρσα με 5 συνεχόμενους πόντους.

Και μια και μιλάμε για αστέρια: Τζέισι Κάρολ… Κι άλλο τρίποντο κι άλλα βάσανα για την Μπάρσα. Τρίποντο από αυτά που προκαλούν κραυγές και πανηγυρισμούς. Όταν η Μπάρσα μπόρεσε ν’ αντιδράσει και να ρίξει την διαφορά στους 12, η τεχνική ποινή στον Βίκτορ Σάδα για διαμαρτυρία από τον πάγκο, έφερε και πάλι την διαφορά στους 15. Και τότε η ατμόσφαιρα άρχισε να θυμίζει και πάλι τις καλές μέρες του Παλάου. Ο Ναβάρο διαμαρτυρόταν έντονα στους διαιτητές . Χάρη σε αυτόν «εφευρέθηκε» ένα έμμεσο τρίποντο που κράτησε την Μπάρσα στην ζωή πριν την τελευταία περίοδο: 54-66.

Στην τελευταία περίοδο, ο Κάρολ χαρίζει και πάλι στην Ρεάλ το +14. Ο Αμερικανός είχε μεταβληθεί πια σε δήμιο. Κι όταν η διαφορά έπεσε και πάλι στους 10 (61-71), ήρθε η σειρά του Σέρχιο Ροντρίγκεζ να πάρει στα χέρια του τα εργαλεία του μαρτυρίου. Με τρίποντο συνέχισε να καρφώνει  το «φέρετρο» της Μπαρσελόνα…

Η Ρεάλ κοιτούσε τον αντίπαλο από ψηλά. Οι «μερένχες» κρατούσαν την διαφορά σε ασφαλή για αυτούς επίπεδα (63-76 στο 35’) και η Μπάρσα αγωνιζόταν να τους φτάσει. Και τότε ο Πητ Μάικλ ρίχνει την διαφορά για πρώτη φορά μετά από αρκετή ώρα, κάτω από τους 10 πόντους. Κι έγινε η ψυχή, αυτό που για μεγάλο χρονικό διάστημα έλειπε από την Μπάρσα. Ο Λόρμπεκ ευστοχεί σε τρίποντο και η Μπάρσα σαν να παίρνει κάπως τα πάνω της. Το κοινό του Παλάου άρχισε να καταλαβαίνει τι γίνεται….Και πού να ήξερε τι του φύλαγαν για το τέλος.

Ο Μάικλ έκλεισε ένα σερί 9-2, υποχρεώνοντας τώρα τον Λάσο να πάρει τάιμ άουτ. Ο Μάικλ έγινε ο ήρωας του Παλάου. Στις κερκίδες επικρατούσε τρέλα. Και ο φωτεινός πίνακας να γράφει  74-78. τα σουτ τώρα των Μαδριλένων μεταφραζόντουσαν σε ριμπάουντ στα χέρια των μπλαουγκράνα. 4 οι πόντοι στο 1:38, 3 στο 1:19. Πολύ μεγάλη τάπα στον Τόμιτς. Τελευταίο λεπτό…

Ο Ναβάρο ενσαρκώνει –ας μου επιτραπεί- είναι κάτι σαν τον υπεράνθρωπο του Νίτσε. Μπορεί να παίξει χωρίς παπούτσια. Μπορεί να παίξει ακόμα και χωρίς πόδια. Θα παίξει πονάει, δεν πονάει. Και πετυχαίνει το τρίποντο της ισοφάρισης. Ένα από τα «δικά» του τρίποντα. Η πλοκή του έργου είχε πια πάρει άλλη τροπή. Απέμενε να δούμε ποιος θα ήταν ο «κακός» της υπόθεσης.

78-78 το σκορ και ο Γιουλ αστοχεί. Η Μπάρσα έχει στην διάθεσή της 32.7 δευτερόλεπτα μετά από τάιμ άουτ. Βγαίνει στο παρκέ ο Χουέρτας και ο Ναβάρο αστοχεί. Η Μπάρσα κρατάει χωρίς να κάνει φάουλ. Και το θερμόμετρο του Παλάου αρχίζει ν’ ανεβαίνει πολύ επικίνδυνα. Ο Μαρσελίνιο Χουέρτας σουτάρει. Κάτι σαν τους κακούς των ταινιών που την τελευταία ώρα πυροβολούν και σκοτώνουν τον πρωταγωνιστή. Και γράφτηκε ένα ιστορικό τρίποντο…. Την ίδια ακριβώς στιγμή που το έβαλε.

Όλοι ξέρουμε ότι στους 26 από τους 28 τελικούς, η ομάδα που κέρδισε το πρώτο παιχνίδι κατέκτησε και τον τίτλο στο τέλος. Η Μπάρσα προς το παρόν έχει και λόγο αλλά και δικαίωμα να χαμογελάει. Και ο Μαρσελίνιο, τον απαραίτητο χρόνο για να πιστέψει αυτό που έκανε. Ή ακόμα και να σκαρφιστεί κάτι παραπάνω…

Barcelona Regal: Huertas (3), Mickeal (17), Eidson (6), Lorbek (18), Vázquez (3) -cinco inicial- Navarro (21), Sada (2), N'Dong (9), Ingles (2) y Wallace (-).

Real Madrid: Llull (11), Singler (11), Suárez (1), Velickovic (5), Tomic (16) -cinco inicial- Reyes (4), Sergio Rodríguez (7), Carroll (18), Begic (-), Mirotic (7) y Pocius (-).

acb.com