Εστέβε Καλζάδα: «Όλοι θέλουν το σήμα της Μπάρσα»

Διευθυντής του τμήματος μάρκετινγκ του συλλόγου από το 2002 μέχρι το 2007, ο Εστέβε Καλζάδα αναλύει στο βιβλίο του “Show me the money”!, την αλλαγή στον κόσμο του ποδοσφαίρου και τις παντός τύπου προκλήσεις που ανοίγονται. Φυσικά σημείο αναφοράς είναι η Μπαρσελόνα.

-          Αν η Μπάρσα δεν κατακτήσει τους μεγάλους τίτλους, θα έχει αυτό αντίκτυπο στο να βρει καινούριους χορηγούς?

Τώρα όχι. Όταν αναλάβαμε εμείς το 2002, οι νίκες ήταν μονόδρομος γιατί μόνο έτσι θα μπορούσαμε να πουλήσουμε. Τότε ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα. Αν μέναμε χωρίς τίτλους για μια πενταετία, σίγουρα θα είχαμε πρόβλημα…

-          Και καθόλου επιρροή

Ακριβώς. Δεν έκανε κακή σεζόν η ομάδα. Και μην ξεχνάμε ότι ο Μέσι βγήκε πρώτος σκόρερ.

-          Υπάρχουν πεδία προς εκμετάλλευση ή έχουν όλα «παγώσει» λόγω κρίσης?

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Η Μπάρσα υπέγραψε συμβόλαιο με εταιρεία παραγωγής μπύρας μόνο για την Ταϊλάνδη. Άλλο ένα με εταιρεία τηλεπικοινωνιών στην Τουρκία. Οι εταιρείες αυτές θέλουν να εκμεταλλεύονται την Μπαρσελόα στις χώρες τους. Αυτό εξασφαλίζει έσοδα και παρουσία σε πολλές χώρες.

-          Τουρνουά δεν θα γίνει το καλοκαίρι. Αυτό είναι πρόβλημα?

Το πρόβλημα θα ήταν να μην το κάνει για 3-4 χρόνια. Όχι τώρα, σαφώς και όχι.

-           Σύμφωνα με το βιβλίο σας, η Μπάρσα έχει τους περισσότερους οπαδούς στην Ευρώπη. Πού το αποδίδετε?

Όταν είχα την τύχη να εργάζομαι στην ομάδα, είχαμε βασίσει την στρατηγική μας σε δύο άξονες: την αλληλεγγύη και την κοινωνική προσφορά από τη μία και το θεαματικό και όμορφο ποδόσφαιρο από την άλλη. Οι παίκτες μας ήταν και είναι δικά μας παιδιά, η ομάδα δεν θέλει να νικάει με οποιοδήποτε κόστος, να χρησιμοποιεί περίεργες τακτικές. Όλα αυτά δημιούργησαν ένα προϊόν, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ανίκητο.

-          Το Κατάρ τι αλλάζει σε αυτά?

Δεν αλλάζει κάτι. Πιστεύω κιόλας ότι η πλειοψηφία των οπαδών της Μπάρσα ούτε που έχει καταλάβει κάποια αλλαγή. Τα γκολ τα πανηγυρίζουν το ίδιο. Το 2004 είχαμε πρόταση 22 εκατομμυρίων από την Bwin και την απορρίψαμε για χάρη της UNICEF. Δικαιωθήκαμε διπλά και τρίδιπλα.

-          Κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό με τα σημερινά δεδομένα?

Τώρα όχι. Έχουν ανέβει και οι απολαβές εξαιτίας των επιτυχιών. Δε μπορείς να «κλωτσήσεις» ελαφρά τη καρδία 30 επιπλέον εκατομμύρια τον χρόνο.

-          Κάποια ιδέα για να τα βάλουμε με τα εκατομμύρια των Τσέλσι, Σίτι και Παρί?

Η ΟΥΕΦΑ έχει αναλάβει να κάνει κάτι για οικονομική ισότητα των συλλόγων. Η Σίτι πέρσι το καλοκαίρι δεν τίναξε και την μπάνκα στον αέρα. Και από φέτος, τα χρέη δεν θα επιτρέπονται.

-          Βαίνουμε προς μια αγορά πιο δίκαιη?

Είμαστε σίγουρα μπροστά σε κρίσιμες εποχές. Τελειώνουν οι μέρες που σύλλογοι έδιναν τα μαλλιά της κεφαλής του για έναν και μόνο παίκτη, σύλλογοι που έτρεχαν κάθε μέρα στις τράπεζες ζητώντας κι άλλη πίστωση. Θα υπάρχουν κοινοί κανόνες για όλους.

-          Ρομαντικό δεν ακούγεται αυτό?

Δεν το νομίζω. Τα χρέη είναι χρέη και έρχεται η ώρα που σε «πνίγουν» αν δεν απαλλαγείς από αυτά και αν δεν ακολουθήσεις μια σώφρονα πολιτική.

-          Θα υπάρχουν όμως οι αρμόζουσες κυρώσεις?

Οι ομάδες που δεν θα συμμορφώνονται και θα εξακολουθούν αυτήν την πολιτική, δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και αν κάνουν τα ίδια για δύο συνεχόμενα χρόνια θα τους λένε «λυπούμαστε, αλλά δεν θα σας επιτρέψουμε να κάνετε μεταγραφές».

-          Την περιμένει δουλειά την ΦΙΦΑ λοιπόν…

Υπάρχει τουλάχιστον η θέληση κι ένα σχέδιο. Στην Ισπανία για παράδειγμα, η Σαραγόσα έχει κάνει διακανονισμό να πληρώσει το χρέος της εντός 9 ετών. Η Ατλέτικο έχει κάνει επίσης διακανονισμό για τα πολλά που χρωστάει. Ας γίνει μια αρχή και βλέπουμε…

-          Τι παράδειγμα πρέπει ν’ ακολουθηθεί?

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η Γερμανία. Αυξάνουν με λογικό τρόπο γενικά τα έσοδά τους, δεν ξοδεύουν παράλογα ποσά και υπάρχει ένα μέτρο.

-          Ο πρόεδρος Ροσέλ, αρέσκεται να χρησιμοποιεί ως παράδειγμα την Μπάγερν Μονάχου.

Και όχι μόνο. Όσοι με ρωτάνε, απαντάω πως το καλύτερο πρωτάθλημα είναι η Μπουντεσλίγκα. Οι ομάδες είναι οικονομικά υγιείς, υπάρχει ανταγωνισμός, τα γήπεδα γεμίζουν. Εδώ μεταξύ δεύτερου και τρίτου, οι διαφορές είναι τεράστιες. Σε τέτοιες εποχές, στην Γερμανία ο μέσος όρος των θεατών που πηγαίνουν στο γήπεδο είναι 45000.

-          Το Καμπ Νου πρέπει ν’ ανακαινιστεί ή να χτιστεί νέο γήπεδο?

Κάτι από τα δύο πρέπει να γίνει. Το γήπεδο είναι παραμελημένο. Για παράδειγμα, σήμερα υπολογίζεται ότι το 5-10% των θέσεων πρέπει να είναι VIP. Αυτό συνεπάγεται ότι η τιμή του εισιτηρίου ανεβαίνει αρκετά. Όπως είναι τώρα το Καμπ Νου, αυτό δεν γίνεται.

-          Και τα χρήματα πού θα βρεθούν?

Υπάρχουν τρόποι. Και η Μπάρσα μπορεί να το αποπληρώσει σε βάθος χρόνου. Πάντως τα όσα λέγονται περί αυτοχρηματοδότησης που ακούω, είναι μάλλον επιστημονική φαντασία.

-          Πώς θα γίνουν όλα αυτά?

Η Μπάρσα έχει έσοδα πολλά χρήματα τον χρόνο. Αν υποθέσουμε ότι το γήπεδο θα κοστίσει 400 εκατομμύρια ευρώ, η Μπάρσα μπορεί να πληρώνει 20 εκατομμύρια τον χρόνο για 20 χρόνια.

-          Ας αλλάξουμε θέμα. Αν σας έδιναν την επιλογή να εκπροσωπήσετε τον Μέσι ή τον Κριστιάνο, ποιον θα διαλέγατε?

Θα διάλεγα τον Μέσι. Το μάρκετινγκ πρέπει ν’ ακολουθεί βήμα-βήμα τον αθλητισμό. Από την άλλη όμως, όσο κι αν δεν μας αρέσει, η εικόνα του «κακού  παιδιού» πουλάει περισσότερο. Ο Μπαλοτέλι πουλάει. Ας του προσάπτει κανείς ό, τι θέλει, αλλά πουλάει.

-          Ο Μέσι είναι κάτι άλλο όμως…

Τον Μέσι τον βλέπεις να παίζει μπάλα και τον ερωτεύεσαι. Είναι αυτό που είναι, ένα ποδοσφαιρικό φαινόμενο κι ένα εκπληκτικό παιδί. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.

-          Έτσι και τ’ αποδυτήρια της Μπάρσα…

Ακριβώς. Όλοι ξέρουν περί τίνος πρόκειται, ας μην τα ξαναλέμε.

-          Και ο Νέιμαρ?

Θα είναι πολύ δυνατό χαρτί.

-          Στην Μπάρσα θα ταίριαζε?

Ποδοσφαιρικά ίσως ναι. Είναι θαυμάσιος παίκτης, αλλά στο εμπορικό κομμάτι, δεν το νομίζω. Χρειάζεται τώρα η Μπαρσελόνα έναν νέο Ροναλντίνιο? Η εικόνα της Μπάρσα είναι και θα είναι ο Μέσι. Δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω.

-          Ο Νέιμαρ χειρίζεται καλά την εικόνα του?

Πολύ καλά! Όταν η Σάντος πήρε τον τίτλο, την επόμενη μέρα στον βραζιλιάνικο Τύπο υπήρχαν 3-4 διαφημίσεις του μαζί με τους χορηγούς του.

-          Είναι κινητή διαφήμιση ο Νέιμαρ…

Ναι αλλά είναι κάτι που το κάνει καλά. Επίσης δείχνει και το κοινωνικό και ανθρώπινο πρόσωπό του, κάτι στο οποίο ο Ρονάλντο υστερεί πολύ. Αυτό που λείπει στον Νέιμαρ είναι να κάνει το μεγάλο βήμα σε μια ομάδα όπως η Ρεάλ ή η Μπάρσα.

-          Μεταγραφές που έγιναν φιάσκο?

Του Ζλάταν για την Μπάρσα και του Κακά για την Ρεάλ. Στην Μαδρίτη θ’ αναγκαστούν να τον πουλήσουν για λιγότερα απ’ όσα τον αγόρασαν. Η Μπάρσα ακόμα δεν έχει ξεμπερδέψει με τον Ιμπραήμοβιτς.

-          Πώς καλύπτεις τις ζημιές?

Με έσοδα και πουλώντας παίκτες. Όπως τον Μπόγιαν ή τον Οριόλ Ρομέου.

-          Θα είναι αυτή καλή λύση?

Θα υπάρχουν κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Η Μπάρσα πρέπει να βγάζει παίκτες από τις ακαδημίες της είτε για να τους κρατάει, είτε για να τους παραχωρεί. Το σήμα της Μπάρσα το θέλουν όλοι.

-          Ο σύλλογος δεν είχε συνηθίσει στις πωλήσεις όμως…

Ο κόσμος πιστεύω ότι πλέον καταλαβαίνει πολύ καλύτερα κάποια πράγματα. Αντιλαμβάνονται ότι οι εποχές δεν είναι πια ίδιες. Πριν ήταν σίγουρα πολύ πιο δύσκολο. Εξάλλου δεν μπορείς να τους κρατήσεις όλους ανεξαιρέτως.

ElMundoDeportivo.com