Απλά, ποντάρω στη μενταλιτέ της Μπάρσα

Του Κώστα Μαρούντα

Ο αλήτης ο χρόνος περνάει γρήγορα. Δεν πάει πολύς καιρός όταν η ομάδα με τον Πεπ στον πάγκο διεκδικούσε τα πάντα. Κάπου η τύχη χαμογέλασε, κάπου αλλού όχι. Τα πανηγύρια δεν ήταν λίγα, αλλά η εκθρόνιση στο ισπανικό πρωτάθλημα και στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Γηραιάς Ηπείρου ενόχλησαν. Είχαμε μάθει αλλιώς… Ας είναι, όμως… Μετά ήρθε το κεραυνοβόλο χτύπημα της ανακοίνωσης της αποχώρησης του Γκουαρντιόλα, η αναγγελία της ανάληψης της ευθύνης της ομάδας από το δεξί του χέρι κοκ. 

Η ροή των πραγμάτων, πάνω στα πεδία της φυσιολογικής εξέλιξης, συνεχίζεται. Σε λίγο καιρό θα λάβουν χώρα και τα πρώτα επίσημα παιχνίδια, που θα είναι η πλέον πιστή αντανάκλαση του είδους και της ποιότητας της δουλειάς που γίνεται όλο αυτό το διάστημα. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά όχι και χωρίς ουσία. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτό που βλέπουμε εμείς από τις τηλεοπτικές οθόνες μας είναι η συμπύκνωση αυτών που δοκιμάζονται και προωθούνται στις προπονήσεις, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Τώρα χτίζονται όλα αυτά που μπορούν να οδηγήσουν σε μια λαμπρή ποδοσφαιρική περιήγηση στα δύσβατα μονοπάτια του champions league, της Primera Division και όλων των άλλων θεσμών στους οποίους θα πάρει θέση μάχης, ως είθισται, η Μπαρσελόνα, «του Βιλανόβα» πια… Με τις ευχές όλων μας να συνοδεύουν σε κάθε τους βήμα όλους όσους ασχολούνται με το τμήμα και προετοιμάζονται για να τιμήσουν την πολύ βαριά αυτή φανέλα, που τη μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο τα ίδια τα κατορθώματα της.

Μια καινούρια σαιζόν ξεκινάει σε λίγες ημέρες και σίγουρα όλοι οι θιασώτες του βαρκελωνισμού την περιμένουμε πως και πως. Γιατί αυτή τη φορά, κάτι το νέο μας περιμένει. Η αποχώρηση του άκρως πετυχημένου δημιουργού, κάτι δηλαδή περισσότερο και από προπονητή, Πεπ Γκουαρντιόλα, και η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Τ. Βιλανόβα, εξαρχής αποτελεί κάτι το συνταρακτικό. Εξάλλου, και μόνο το γεγονός ότι ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου δεν βρίσκεται στο γνώριμο πόστο του, είναι κάτι το σημαντικό. Ο Πεπ είναι με τη Μπάρσα, είναι τμήμα της Μπάρσα, αλλά δεν δουλεύει πια για τη Μπάρσα. Πόσο μάλλον, τώρα που γνωρίζουμε το διάδοχο, και περιμένουμε με περισσή αδημονία να δούμε το πρώτο δείγμα γραφής. Να δούμε, βρε αδερφέ, τι ψάρια θα πιάνει το φετινό συγκρότημα…

Αν δεν λάβουμε με τις αισθήσεις μας τα πρώτα σημάδια είναι δύσκολο να μιλήσουμε με ακρίβεια. Μόνο να εκτιμήσουμε και να καταγράψουμε τις δικές μας σκέψεις μπορούμε. Που περισσότερο θα μοιάζουν με δημόσια έκφραση των επιθυμιών μας. Αλλά, εγώ δεν θα το τολμήσω ούτε αυτό. Θεωρώ πως σε ενάμισι μήνα από τώρα θα είμαστε σε θέση να κάνουμε τις πρώτες ουσιαστικές αναφορές, έχοντας τα πρώτα απτά δεδομένα. Το σίγουρο είναι πως πια το ενδιαφέρον είναι τόσο μεγάλο, όσο και η περιέργεια για τη νέα Μπαρσελόνα… Οι τίτλοι βρίσκονται εκεί και περιμένουν τους διεκδικητές τους. Οι αντίπαλοι, γνωστοί και σχεδόν δεδομένοι-εκτός και αν ξεπεταχτεί καμία ομάδα εκεί που δεν την περιμένει κανένας, και αυτοί παραμονεύουν. Ξέρουν ότι η Μπάρσα σε καμία περίπτωση δεν θα είναι του χεριού τους. Γνωρίζουν, επίσης, ότι από αυτήν εξαρτάται το κατά πόσο θα είναι σε θέση να πετύχουν τους δικούς τους στόχους. Ναι, όσο υπερφίαλο και αν μοιάζει ένα τέτοιο συμπέρασμα, δεν παύει να είναι η πραγματικότητα. Γιατί, όταν η Μπάρσα είναι αυτή που μπορεί, δεν υπάρχει αντίπαλος στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Αυτό μας υποδεικνύουν τα ίδια τα ποδοσφαιρικά δρώμενα του πρόσφατου παρελθόντος. Μόνο όταν οι μπλαουγκράνα, για διάφορους λόγους, απέχουν από την πραγματική τους εικόνα, τότε ανοίγει ο δρόμος, πχ, για τη Μαδρίτη να θυμηθεί ξανά μετά από χρόνια πως είναι η κούπα του πρωταθλητή Ισπανίας, ή για την Τσέλσι να πραγματοποιήσει τα πιο τρελά της όνειρα, που καταστρατήγησαν ακόμα και τη γνωστή ποδοσφαιρική λογική. Ναι, κυρίες και κύριοι, όταν η Μπάρσα λείπει, το ποδόσφαιρο είναι ελλιπές, και οι ποδοσφαιρόφιλοι αισθάνονται ενδόμυχα κάπως παράξενα. Και ας μην τολμούν να το παραδεχτούν δημόσια οι όψιμοι επικριτές της…

Αν ο Βιλανόβα βρει την κατάλληλη συνταγή, δημιουργήσει την απαραίτητη χημεία, τότε η Μπάρσα είναι το πρώτο φαβορί, σε όποια διοργάνωση και αν συμμετέχει. Ακόμα και στην περσινή χρονιά, που δεν θα την έλεγε κανείς και την καλύτερη δυνατή για την ομάδα της Βαρκελώνης, μια σειρά τίτλων εγκαταστάθηκαν για πάντα στην τροπαιοθήκη της, αλλά και στις ένδοξες σελίδες της ιστορικής της διαδρομής. Δείγμα του μεγέθους της και της αξίας της.

Τώρα που περιμένουμε όλοι το εναρκτήριο λάκτισμα μιας σημαντικότατης ποδοσφαιρικής χρονιάς, τώρα είναι που θα έχει η Μπάρσα την ευκαιρία να δώσει τις απαντήσεις της. Ένας αέρας αισιοδοξίας με έχει κατακλύσει… Το αν θα αποδειχτεί ρεαλιστική περιγραφή, θα φανεί στο γήπεδο. Κανείς να μην κάνει, πάντως, το λάθος να υποτιμήσει τη Μπαρσελόνα, επειδή πια δεν βρίσκεται στο τιμόνι της ο Πεπ. Κανείς να μην φανεί τόσο αλαζόνας που θα ξεγράψει το πολύμορφο παραγωγικό έργο που παράγεται σε μεγάλες ποσότητες και με τη δέουσα ποιότητα στα ιερά καταλανικά χώματα. Το ταξίδι προς τη χώρα της απόλυτης ποδοσφαιρικής εκτόξευσης συνεχίζεται. Όσοι ξέρουν από κραδασμούς και κενά αέρος, μπορούν να φανταστούν τι μπορεί να γίνει υπό ομαλές συνθήκες. Γιατί η ομαλότητα της Μπάρσα είναι το κάτι παραπάνω για το ποδόσφαιρο…. Δεν ξέρω τι θα πετύχει η φετινή Μπαρσελόνα. Δεν ξέρω αν καταφέρει ο Τίτο έγκαιρα να ωθήσει τους παίκτες του σε πλήρη αφομοίωση των εντολών και των σχεδιασμών που καταρτίζει με το επιτελείο του. Δεν ξέρω τι τερτίπια θα μας κάνει η πουτάν… η μπάλα. Δεν ξέρω τι προθέσεις θα έχουν οι σφυριχτράκηδες. Ξέρω μονάχα ότι είμαι αισιόδοξος. Και αυτό, λίγο πριν μπει ο Αύγουστος, αρκεί προς το παρόν. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε εγκαίρως και ελπίζω να είναι ευχάριστα και ελπιδοφόρα. Ίδωμεν…

Ας δείξουμε εμπιστοσύνη στους παίκτες και τον τεχνικό καθοδηγητή τους, ας κάνουμε υπομονή στα πρώτα βήματα όταν θα ψάχνει η ομάδα να βρει τα πατήματα της και τα μυστικά για να ξεκλειδώσει πάνω στο χορτάρι όλα όσα ορίζει ο Βιλανόβα, και δεν θα χάσουμε. Νομίζω ότι ξεκινάει μια καινούρια χρονιά θριάμβων. Δεν θέλω να δημιουργήσω όψιμες προσδοκίες, δεν θέλω να διαχύσω ένα άμετρο μήνυμα οπαδισμού, που τα προσαρμόζει όλα στα μέτρα του. Απλά, ποντάρω στη μενταλιτέ της Μπάρσα. Υπάρχει καλύτερο επιχείρημα εγγυητικής μορφής για τα μελλούμενα; Καλή ποδοσφαιρική χρονιά σε όλους μας…. Ο καλύτερος ας κερδίσει, δηλαδή με απλά λόγια: Εμπρός Μπαρσελόνα…