Του Graham Hunter - soccernet.espn.go.com
Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά: Για μεγάλο διάστημα η Μπάρσα δεν είχε γνωρίσει την ήττα μέσα στο Μπερναμπέου. Μάλλον, για πολύ μεγάλο διάστημα. Από τον Μάιο του 2008 μέχρι τώρα, οι Καταλανοί είχαν μάθει να είναι άνετοι στην έδρα των Μαδριλένων και να φεύγουν με βαθμούς, χαμόγελα και συχνά και θριάμβους. Στον επαναληπτικό του Σούπερ Καπ, η Μπάρσα κυνηγήθηκε από την Ρεάλ και στην αρχή μάλιστα του αγώνα φάνηκε ότι οι γηπεδούχοι είχαν διάθεση όχι μόνο να βάλουν τέλος σε αυτό το ταπεινωτικό σερί, αλλά και αν μπορούσαν να προσθέσουν και μια γερή δόση ταπείνωσης. Αν θυμηθούμε τα όσα είπε την παραμονή του αγώνα ο Μουρίνιο, το θέμα δεν είχε να κάνει με το τρόπαιο ή με την νίκη, αλλά με το αν η ομάδα του είχε τα κότσια και την δύναμη να σταματήσει να νιώθει κατώτερη της Μπαρσελόνα μέσα στην ίδια της την έδρα.
Και αυτό το πέτυχε. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μουρίνιο πάντοτε θα έχει θέματα με τους Κασίγιας και Ράμος. Στους περήφανους πρωταθλητές Ευρώπης και κόσμου Ισπανούς, δεν αρέσει ο τρόπος και η συμπεριφορά του και σίγουρα δεν τους αρέσει να γίνονται αποδέκτες της δημόσιας πικρόχολης κριτικής του. Αυτό πάντως που θα μείνει σαν ανάμνηση σε πολλούς και όσο ηρεμούν τα πνεύματα, είναι ότι στα πρώτα λεπτά του αγώνα η Ρεάλ θα μπορούσε να είχε σκοράρει 6-7 γκολ, ας επιτραπεί η υπερβολή. Το παράδοξο και το παράξενο, είναι ότι από την στιγμή που η Μπαρσελόνα έμεινε με παίκτη λιγότερο λόγω της αποβολής του Αντριάνο, ήταν και η καλύτερη ομάδα. Κάτι τέτοιο λίγη σημασία θα έχει για τους τροπαιούχους του Σούπερ Καπ, που βρήκαν ιδανικό τρόπο να ξορκίσουν το στραπάτσο με την Χετάφε. Θα έχει όμως σημασία όταν περάσει λίγο ο καιρός και θα προσπαθήσουμε ν’ αξιολογήσουμε την κατάσταση των ίσως δύο καλύτερων ομάδων της Ευρώπης.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ρεάλ ήταν η άξια νικήτρια χτες. Σκόραρε δύο γκολ, δέχτηκε ένα και κατάφερε να μην δεχτεί άλλο. Αξίζανε να πάρουν το τρόπαιο. Η προοπτική μιας αποδυναμωμένης Μπαρσελόνα, χωρίς Άλβες, Πουγιόλ και Βίγια, να σηκώνει την κούπα μέσα στο Μπερναμπέου, πρέπει να ήταν ο απόλυτος εφιάλτης. Μπράβο λοιπόν στην Ρεάλ που για 35 περίπου λεπτά έπαιξε όπως έπρεπε. Οι Αλόνσο, Κασίγιας και Ράμος, μάλλον θα πρέπει να σκέφτονται μέσα τους ότι η ομάδα τους θα πρέπει να προσθέσει και λίγο ποδοσφαιρική φινέτσα στην πολύ καλή φυσική της κατάσταση, στις αντεπιθέσεις της και την δίψα της για τίτλους. Θα δούμε…
Πολύ καλός ο Σονγκ στο ντεμπούτο του με την Μπάρσα και μάλιστα σε τέτοιο παιχνίδι. Ο πρώην άσος της Άρσεναλ έκανε κάποια πολύ όμορφα πράγματα και μπράβο του. Ο τρόπος που έπαιξε η Ρεάλ όμως, κατέδειξε ότι οι Καταλανοί μάλλον υποτίμησαν την ανάγκη απόκτησης ενός σέντερ μπακ. Ο Μασεράνο είναι ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής που μπορεί να έχει αψεγάδιαστη απόδοση στην θέση του στόπερ. Σε κορυφαία παιχνίδια όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει βρεθεί εκτεθειμένος. Οι υποστηρικτές του θα πουν ότι έβγαλε στον Πέδρο πάσα που παραλίγο να κατέληγε σε γκολ. Και πραγματικά, αν εξαιρέσουμε το λάθος του που επέτρεψε τελικά στον Ιγκουαϊν ν’ ανοίξει το σκορ, ο Μασεράνο έκανε όντως ένα καλό ματς. Αυτό όμως που μένει, είναι ότι ο Μουρίνιο κατάφερε να τον «ξεγυμνώσει» ποδοσφαιρικά.
Μία από τις πιο σημαντικές νίκες του Πορτογάλου εναντίον της Μπάρσα, ήταν το 3-1 με την Ίντερ για τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ του 2010. Κάποιες βδομάδες αργότερα, τα είχε βρει με την Μαδρίτη εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο είχε βγει νικητής εναντίον της Μπάρσα. Τόνισε ότι του άρεσε να παίζει με μακρινές, ψηλές και γρήγορες μπαλιές. Έκρινε ότι οι Πικέ και Πουγιόλ έχαναν τον ρυθμό τους όταν έπρεπε να γυρνάνε πίσω και να ψάχνουν την μπάλα. Αν οι επιθετικοί και οι παίκτες που είχαν αναλάβει το πρέσινγκ κυνηγούσαν την δεύτερη μπαλιά και ανάγκαζαν τους αμυντικούς σε λάθη, ο Μουρίνιο συμπέρανε ότι το όφελος ήταν διπλό: Και ο Βαλντές θα έμπαινε σε κίνδυνο και η δημιουργική μηχανή της Μπαρσελόνα δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Και η σκέψη του αποδείχτηκε σωστή.
Τα πρώτα λεπτά του χτεσινού κλάσικο ήταν παρόμοια. Για περίπου μισή ώρα, η Μπάρσα δεν ήταν ούτε αρκετά έξυπνη, ούτε αρκετά γρήγορη, ούτε αρκετά συντονισμένη. Ήταν σαν να βλέπαμε έναν 40άρη να χορεύει ένα πολύ δυνατό και με ιδιαίτερα έντονο και γρήγορο ρυθμό κομμάτι για λίγα λεπτά πριν εγκαταλείψει την πίστα καταϊδρωμένος. Ο Σονγκ είναι ένας εξαιρετικός παίκτης και η Μπάρσα έκανε πολύ καλά που τον απέκτησε, αλλά χρειαζόταν και κάτι επιπλέον. Οι Καταλανοί σχεδόν ανέμιζαν λευκή σημαία. Και ο Ρονάλντο το κατάλαβε. Ο Βαλντές έδωσε και πάλι τροφή για σχόλια προσπαθώντας να μπλοκάρει την μπάλα και τελικά την είδε να καταλήγει στα δίχτυα. Κι όμως, ο Βαλντές έκανε κάποιες πολύ καλές αποκρούσεις. Δεν είναι σε φόρμα, έβαλε κι αυτός το χεράκι του για να είναι η Ρεάλ από χτες βράδυ κάτοχος του Σούπερ Καπ, αλλά είναι ο σωστός τερματοφύλακας γι’ αυτήν την ομάδα. Πρέπει απλά να βρει τον εαυτό του και την σιγουριά του.
Η εικόνα των Ντι Μαρία, Ρονάλντο, Ιγκουαϊν και Οζίλ, πρέπει να ήταν κάτι το συναρπαστικό για τους 85000 οπαδούς των Μαδριλένων. Η ομορφιά όμως φάνηκε σε όλο της το μεγαλείο όταν ο Μέσι έκανε την καλύτερη εκτέλεση φάουλ της μέχρι στιγμής καριέρας του για να διαμορφώσει το 2-1. Μετά από αυτό, το παιχνίδι έγινε συναρπαστικό, αγωνιώδες και η Μπάρσα διεκδικούσε με πολλές αξιώσεις τον τίτλο. Νικήτρια όμως ήταν η Ρεάλ και δικαίως. Και δεν είχε να κάνει τόσο με το τρόπαιο το θέμα. Αν ο Μουρίνιο έθεσε υπό σοβαρή αμφισβήτηση τους παίκτες του μετά την Χετάφε, αυτοί του απάντησαν με τον πλέον κατάλληλο τρόπο. Το αν το έκαναν επειδή στο παιχνίδι τους έχει προστεθεί το «κάτι» παραπάνω σε σχέση με πέρσι, είτε το έκαναν για τον προπονητή τους, αυτό είναι ένα θέμα προς συζήτηση.
Και πάλι όμως, το γεγονός ότι η Μπάρσα με παίκτη λιγότερο, να υπολείπεται δύο γκολ και όχι μόνο να κοντράρει αλλά και ν’ απειλεί σοβαρά την Ρεάλ, είναι κάτι που ο Μουρίνιο θα πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά και να βρει τρόπο αντιμετώπισής του. Αν το πετύχει, θα μπορεί να ελπίζει σε τρόπαια πολύ περισσότερο σημαντικά από αυτό. Προς το παρόν πάντως, ας αρκεστεί στο Σούπερ Καπ. Είναι αρκετή ανταμοιβή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου