Καταραμένο οφσαΐντ

Δεν μου αρέσει η διαιτητολογία-διαιτητολαγνία. Μάλιστα είναι πάγια τακτική μου να μην ρίχνω τα βάρη ενός κακού αποτελέσματος στη διαιτησία. Το τήρησα πέρσυ ολόκληρη την σεζόν, όταν όλοι οι υπόλοιποι φωνάζατε εδώ στο barcelonismo με αυτά που έβλεπαν τα μάτια μας. Και όχι άδικα. Απλά ήταν η φιλοσοφία μου να μην ρίξω ποτέ το βάρος κάποιας γκέλας ολοκληρωτικά στη διαιτησία. Υπήρχαν όμως, ΚΑΙ τέτοιες στιγμές πέρσυ. Πάρα πολλές εις βάρος της Μπάρσα. Σήμερα όμως θα "χαλαρώσω" λίγο τα λουριά. Πλέον όλοι οι αρθρογράφοι έχετε καλύψει πλήρως τα τεκταινόμενα των τριών πρώτων επισήμων παιχνιδιών της ομάδας, οπότε θα ελαφρύνω λίγο το κλίμα. Έμπνευση μου θα είναι το σημερινό πρωτοσέλιδο της Marca με τίτλο "TIESOS". Εκεί αντιθέτως, έσφιξαν τα πράγματα...

Οφσαΐντ εδώ, οφσαΐντ εκεί, οφσαΐντ και παραπέρα. Στο Σούπερ Κάπ, στο Κύπελλο, στο ΤΛ, στο Πρωτάθλημα... Αποτελέσματα και αποτελέσματα των δύο ομάδων που κρίθικαν απο κάποια λάθη ενός κακού επόπτη η διαιτητή, γίνονται άμεσα αντικείμενο συζήτησης και διεξοδικής ανάλυσης απο τον αθλητικό τύπο των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων. Εντάξει, στην Ισπανία ασχολούνται λίγο πιο πολύ απο τους Άγγλους και τους Ιταλούς... Τόσο δα μην νομίζετε... Ειδικά όταν έχουμε την τιμή να απολαμβάνουμε δύο εξέχουσες ποδοσφαιρικές εφημερίδες της Μαδρίτης, οι οποίες είχαν ανακηρύξει τον Μόου πανηγυρικά ως τον... καλύτερο προπονητή της σεζόν 2010-2011, ή την περσυνή περίοδο ανακάλυπταν νέες γραμμές και τριγωνομετρίες καθε φορά που "ευνοούνταν" η Μπάρσα, την ίδια στιγμή που η Μαδρίτη πήγε υποβοηθούμενη προς την νίκη σε ένα σημαντικό αριθμό παιχνιδιών που έδωσε. Ναί, το διαβεβαίωναν και οι έγκριτοι και αντικειμενικοί αναλυτές τους...

Οφσαϊντ λοιπόν και το γκόλ του Πέδρο στο Σούπερ Κάπ. Μια οριακή φάση για την οποία δεν θα μπορούσε να είναι κανείς 100% σε θέση να κρίνει απο την κανονική ροή του αγώνα, παρα μόνο απο ρηπλέη μια άλλη στιγμή. Φυσικά και ο Μόου παραπονέθηκε μετά το τελευταίο σφύριγμα της αναμέτρησης, αφού πλέον η συγκεκριμένη τακτική έχει γίνει σήμα κατατεθέν του. Η γραφικότητα του οποίου πλέον έχει γίνει εφάμιλλη εκείνης των ελλήνων παραγόντων, χωρίς καμία δόση υπερβολής. Είναι πλέον στο DNA του και οφείλουμε να το αποδεχθούμε, αφού έχει γίνει ο τρόπος ζωής μας. (σ.σ: Απόψε ο Τίτο αποβλήθηκε στο 25' με το σκόρ στο 1-0 λόγω διαμαρτυριών προς τον διαιτητή, που μέχρι εκείνη την ώρα είχε κόψει δύο καθαρότατα τετ-α-τετ ως οφσαΐντ είς βάρος της Μπάρσα, και "έχασε" το αντικανονικό γκόλ του Γιορέντε. Αν έχετε τον θεό σας...)

Δεν με ενόχλησε καθόλου το αντικανονικό γκόλ του Μέσι. Ναί, ήταν καθαρό οφσαϊντ ο Αλέξις και δεν έπρεπε να μετρήσει σε καμία περίπτωση το γκόλ. Δεν με ενόχλησε γιατί πέρσυ έσκαγα κάθε φορά που έκλεβαν την ομάδα σε οριακά εκτός έδρας παιχνίδια. Δεν με ενόχλησε γιατί έσκαγα κάθε φορά που ο εκάστοτε άρμπιτρος έπνιγε δύο και τρία πέναλνι για την Μπάρσα σχεδόν σε κάθε μάτς όπου το σκόρ ήταν εις βάρος μας. Δεν σκάω γιατί η Μαδρίτη πέρσυ ευνοήθηκε σκανδαλωδώς σε πολλαπλά παιχνίδια που τα έβρισκε σκούρα, όταν σήμερα ήπιε ακριβώς απο το ίδιο ποτήρι που έπινε η Μπάρσα ολόκληρη την περσυνή σεζόν.

Το άρθρο μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανούσιο και φλύαρο. Ίσως. Το μόνο σίγουρο είναι οτι κάθε φορά που γράφω φροντίζω να αποτυπώνω σε κάθε άρθρο το 100% αυτών που σκέφτομαι εκείνη τη στιγμή. Και μετά τα αποψινά μου ήρθαν στο μυαλό όλα αυτά που έχουμε δεί μέχρι τώρα, απο την αρχή της περσυνής περιόδου μέχρι και σήμερα. Μου έρχεται επίσης στο μυαλό το τι άλλο έχουμε να ακούσουμε και να δούμε φέτος. Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θα βαρεθούμε με τίποτα.

Υ.Γ: Η Μπαρσελόνα του Τίτο είναι μια ομάδα η οποία διαθέτει όλα όσα έλειπαν απο την περσυνή. Ένα εξαιρετικό αριστερό μπάκ απο τα σπλάχνα του συλλόγου που μέχρι στιγμής έχει ταιριάξει γάντι στο σύνολο, ένα (επιτέλους) υγιές αμυντικό δίδυμο, είναι πλήρης στο χώρο του κέντρου με την προσθήκη του εξαιρετικού Σόνγκ, και πλέον έχει ένα έξτρα βάρος στην επιθετική της φαρέτρα, αφού ο υπερπολίτιμος Βίγια και ο ορεξάτος Τέγιο δίνουν έξτρα ποιότητα στην φρόντλαϊν της Μπάρσα. Αν δεν υπάρξουν τραυματισμοί και σημαντικές περιόδοι ντεφορμαρίσματος, η φετινή σεζόν προβλέπεται φανταστική. 

Υ.Γ2: Ο Τίτο είναι εξαιρετικός προπονητής και άξιος αντικαταστάτης του Πέπ. Το απέδειξε στο πρώτο του δυνατό τέστ απέναντι στην αιώνια αντίπαλο και τον Μουρίνιο, την οποία κέρδισε και πάλι με καταπληκτική εμφάνιση, όπου την κόλλησε και πάλι στα καρέ της με χαρακτηριστική ευκολία (αν δεν έκανε την γκέλα ο Βίκτωρ θα μιλούσαμε για θρίαμβο).

Υ.Γ3: Περιμένω το κερασάκι στην τούρτα με μια αντίστοιχη εμφάνιση και φιέστα μέσα στην Μαδρίτη.