Μάθημα χωρίς πάθημα

Του Κώστα Μαρούντα

Αυτές οι νίκες είναι σημαντικότερες από ότι φαίνεται με μια πρώτη επιφανειακή ανάγνωση. Ειδικά όταν από το 17ο λεπτό μέχρι το 76ο αντιμετωπίζεις το φάσμα μιας κακιάς ήττας. Η Μπαρσελόνα κατάφερε να αποδράσει από την έδρα της Οσασούνα, φτάνοντας σε μια νίκη που σηματοδοτεί περισσότερα πράγματα από τα προφανή. 

Δεν είναι μόνο το διπλό σε μια δύσκολη έδρα, δεν είναι οι τρεις βαθμοί που προστίθονται στο σακούλι της βαθμολογικής συγκομιδής. Είναι το ψυχολογικό αβαντάζ για μια ανατροπή με μεγάλη δυσκολία. Αν η φετινή Μπαρσελόνα μπορεί να περνάει από δύσκολες έδρες, που παλιότερα σκάλωνε, και αν είναι σε θέση να πηγαίνει κόντρα στη ροή ενός αγώνα, τότε θα έχει κερδίσει ένα σημαντικό αβαντάζ. Θα έχει περιορίσει τη βασική αιτία της απώλειας του περσινού πρωταθλήματος, που ήταν η αδυναμία της εκτός έδρας να φεύγει νικήτρια απέναντι σε παρόμοιες ομάδες. Ήδη, λοιπόν, ανοίγει ο δρόμος για μια δημιουργική μεταβολή των περσινών όρων. Βέβαια, κάτι τέτοιο μόνο η συνέχεια μπορεί να πιστοποιήσει ως δεδομένο ή αν το διπλό με την Οσασούνα ήταν απλά μια αναλαμπή.

Για σκεφτείτε να έμενε ακόμα και στο 1-1 η ομάδα. Τι κλίμα θα υπήρχε. Όλοι θα έκαναν λόγο για τα φαντάσματα του χτες που κάνουν ξανά την εμφάνιση τους. Όλοι θα έσπευδαν να εντοπίσουν ομοιότητες στη φετινή ομάδα του Βιλανόβα με την περσινή του Πεπ, εστιάζοντας στο ότι «όλα γύρω αλλάζουν, και όλα ίδια μένουν». Τα δύο γκολ του Μέσι αποτέλεσαν την απόλυτη καταστροφή όσων θα προετοίμαζαν τόση ώρα στο μυαλό τους τα επιτηδευμένα επικριτικά σχόλια αν στο τέταρτο που απέμενε συνεχιζόταν η αδυναμία της Μπάρσα να σκοράρει. Σε ένα από αυτά τα κλασικά παιχνίδια που η ίδια η μοίρα ορθώνει εμπόδια στον ισχυρό για να δείξει αν μπορεί να τα υπερβεί, δικαιολογώντας τη φήμη του.

Πολύ νωρίς η Οσασούνα προηγήθηκε και έβαλε γρίφους στο Βιλανόβα. Σφιχτή άμυνα, απύθμενο πάθος, με παράλληλο ψάξιμο του γκολ, δηλαδή όχι στείρο ταμπούρι, καθώς και ο περσινός εφιάλτης, ως αγχωτική μνήμη που θόλωνε τη σκέψη και βάραινε τα πόδια όσο πέρναγε η ώρα, συνέβαλαν στο να τα βρει μπαστούνια η Μπάρσα. Η ομάδα δεν ήταν πολύ καλή, αλλά ούτε και κακή. Έφτιαξε φάσεις, αλλά ήταν φανερό πως το παιχνίδι δεν κύλαγε καλά. Ο Ινιέστα, φερειπείν, δημιουργούσε συνθήκες, αλλά τα τελειώματα του όριζαν το δύσκολο του πράγματος στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Ίσως, κάποια ζητηματάκια αγωνιστικής υφής, να μην έγιναν σωστά. Αλλά, ήρθε το τετράλεπτο 76΄-80΄, για να διαφανεί πως το άστρο της Μπάρσα ενδέχεται φέτος να λάμπει περισσότερο από την αγωνιστική περίοδο 2011-2012… Έγινε η ανατροπή, και χωρίς να υποστεί πάθημα, πήρε ένα ουσιαστικό μάθημα για τη συνέχεια. Έγιναν πολλά σε αυτόν τον αγώνα, αλλά η ουσία είναι πως η Μπαρσελόνα παραμένει μπροστά από τη Μαδρίτη. Αφού το δοκάρι μας έσωσε, μετά ήρθε η ώρα της λύτρωσης… Η ώρα του Λιονέλ Μέσι. Και όταν έρχεται αυτή, όλοι οι άλλοι σιωπούν και κοιτάζουν. Έτσι «πειθάρχησαν» και οι μαχητικοί παίκτες της Οσασούνα. Και τώρα ο επαναληπτικός του ισπανικού super cup… Eμπρός, Μπαρσελόνα…