του Γιώργου Μπέγκου
Ο Jose Mourinho ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Γνωρίζει άριστα ποιο είναι
το κοινό του, οι τυφλοί υποστηρικτές του, αυτοί που ότι και αν πει ο “Hawaii 5-0” θα το πιστέψουν, θα το καταπιούν αμάσητο
γιατί απλά το είπε εκείνος…
Από τότε που πήγε στη
Μαδρίτη πιπιλάει δυο καραμέλες. Η μια είναι πως ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να μιλάει και να
σχολιάζει τους διαιτητές. Η άλλη είναι να μιλάει και να σχολιάζει συνέχεια τους
διαιτητές. Όσοι πιστεύουν πως είναι ψυχασθενής, δικαιώνονται σχεδόν σε κάθε
συνέντευξη τύπου.
Από την Πέμπτη μας έχει
ζαλίσει με το γκολ του Pedro. Άλλωστε αυτός ο «φωτεινός παντογνώστης» το είδε
από τον πάγκο του, την στιγμή που έγινε η φάση, πως ο Pedrito ήταν σε αντικανονική θέση σε σχέση με την άμυνα της Real Madrid. Ότι η φάση μετά
από εκατοντάδες replay και φωτογραφίες παραμένει αμφισβητούμενη, αφορά όλους τους άλλους εκτός
από εκείνον. Και όσους τον πιστεύουν βέβαια. Και είναι αμέτρητοι στην
πρωτεύουσα.
¿Por qué?
Γιατί αν η συζήτηση
ξεφύγει από τη συγκεκριμένη φάση και περιστραφεί γύρω από το τι παρουσίασε η
ομάδα του στο χορτάρι του Camp Nou θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί. Με ένα γκολ από
στημένη φάση, στη μοναδική επίσκεψη της Real Madrid στην περιοχή της Barça σχεδόν σε ολόκληρο το ματς, και 11 παίκτες στη
καλύτερη θέση του γηπέδου να παρακολουθούν το blaugrana show χωρίς καν να περνάει από το μυαλό τους να
επιτεθούν, σίγουρα η κριτική δεν θα ήταν ευχάριστη για τον «τρελό του χωριού».
Μια οριακή φάση και
είμαστε όλοι χαρούμενοι. Και ο προπονητής που κανείς δεν ασχολείται με αυτό που
παρέταξε στον αγωνιστικό χώρο και οι «πιστοί» του που η ομάδα τους έχασε πάλι
γιατί η διαιτησία έπαιξε το ρόλο της. Όλα καλά!!!
Βέβαια οφείλουμε να του
αναγνωρίσουμε πως δεν μιλάει συνέχεια για τη διαιτησία. Ειδικά όταν σκανδαλωδώς
ευνοείται η ομάδα του ή οι αντίπαλοι της Barça, τηρεί
το λόγο του και δεν σχολιάζει το παραμικρό. Ούτε πχ για το πρόσφατο offside του Soldado μίλησε, ούτε για το περσυνό volleyball που έπαιζαν οι παίκτες του εντός της περιοχής τους
και έμενε ατιμώρητο από τους διαιτητές, αλλοιώνοντας ολόκληρο το πρωτάθλημα. Ο
άνθρωπος ότι λέει το κάνει. Κατά το δοκούν.
Γι’ αυτό είμαι πολύ
περήφανος για την αντίδραση του Valdés μόλις κάνει το λάθος. Σκύβει
το κεφάλι και συλλογίζεται. Ούτε σαν σκέψη περνάει από το μυαλό του να
διαμαρτυρηθεί για φάουλ.
Ειλικρινά, υπάρχει έστω ένας
που να αμφισβητεί πως αν η ίδια φάση είχε συμβεί απέναντι, με πρωταγωνιστές τους
Iker Casillas και Alexis, ακόμα θα ακούγαμε τα ουρλιαχτά του «τρελού» και
των αγαπημένων του ακόλουθων?
ΥΓ. Πέρα από το λάθος να
συμπεριλάβει στην ομάδα που κατέκτησε το Champions League το 1992 και τον Romario, προσπαθώντας να ειρωνευτεί τον Johan Cruyff, θα έπρεπε να ήταν ενήμερος ότι ο Cruyff ήταν αυτός που επαναπροσδιόρισε τις ακαδημίες της Barça σύμφωνα
με τα δικά του δεδομένα και θα ήταν μάλλον παράλογο να «δρέψει καρπούς» σε τόσο
σύντομο χρονικό διάστημα. Ως μεταφραστής στο Σύλλογο, κάποια βασικά έπρεπε να
τα γνωρίζει.
Μάλλον όμως ξέρει πως οι
εφιάλτες του έχουν τον Johan Cruyff σαν εμπνευστή και προσπαθεί να τους ξορκίσει. Μάταια…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου