Όπως με την Τσέλσι, αλλά με διαφορετικό τέλος

O Marti Perarnau αναλύει το παιχνίδι με την Spartak

1.Αν και όλες οι στιγμές του παιχνιδιού είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους, η αμυντική μετάβαση είναι αυτό που κάνει μια ομάδα να ξεχωρίζει όταν χάνει την μπάλα. Ίσως αυτό ήταν το μεγάλο συλλογικό πλεονέκτημα της ομάδας του Πεπ και η αχίλλειος πτέρνα της Μπάρσα του Τίτο. Η άμυνα αιμορραγεί και γι’ αυτό άλλωστε έχει δεχτεί και 9 γκολ σε 7 επίσημα ματς.

2.Σαν από σχεδόν ειρωνεία, το τελευταίο ματς στο Τσάμπιονς Λιγκ του Πεπ και το πρώτο του Τίτο, είχαν πολλές ομοιότητες: Αυτό βέβαια που πέτυχε η Τσέλσι δεν μπόρεσε να το κάνει η Σπαρτάκ. Η εξέλιξη όμως ήταν πολύ παρόμοια, ακόμα και ο τραυματισμός του Πικέ.

3.Ο Ουνάι Έμερι απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι το επίπεδο των Ισπανών προπονητών είναι πολύ ανεβασμένο. Έχοντας στα χέρια του μια Σπαρτάκ πολύ συγκεκριμένων δυνατοτήτων, παραλίγο να την κάνει αλά Τσέλσι στην Μπάρσα.

4.6 λεπτά χωρίς πολλή συγκέντρωση μέχρι την στιγμή που ο Τσάβι ανέλαβε να ενώσει τα κομμάτια. Ο Τεγιό από τ’ αριστερά, ο Πέδρο από τα δεξιά, οι Σεσκ και Μέσι μπροστά από τον Μπουσκέτς και τον Τσάβι (4-4-2) και οι μπακ να εναλλάσσονται με τους εξτρέμ. Και το γκολ του Τεγιό δεν άργησε, έχοντας κάτι από Ανρί.

5.Και ύστερα τραυματίστηκε ο Πικέ όπως και με την Τσέλσι τότε. Ο Τίτο έδωσε προτεραιότητα στον Σονγκ έναντι του Μπαρτρά. Απόφαση σχεδόν σοκαριστική. Η εμπειρία του Καμερουνέζουν ήταν μάλλον αυτή που τον ώθησε σε μια τέτοια απόφαση, αλλά το χτεσινό σκηνικό έμοιαζε το ιδανικό για το σοβαρό ντεμπούτο του μικρού.

6.Δεν πέρασαν πολλά λεπτά και η απόφαση του Τίτο αποδείχτηκε λανθασμένη. Ο Σονγκ δεν μπορούσε να βρει τα πατήματά του και έμοιαζε εκτός τόπου και χρόνου.

7.Ο Άλβες μοιάζει τακτικά απείθαρχος και ο Μασεράνο έχει στο μυαλό του τουλάχιστον σταματήσει να είναι στόπερ. Ο Αργεντινός μπορούσε να είναι ένας εξαίρετος στόπερ χάρη στο ότι κυρίως ήξερε ότι μπορούσε να το κάνει. Το πάντα ψύχραιμο και ξεκάθαρο μυαλό του σήμερα δείχνει ότι έχει αποπροσανατολιστεί και ότι έχει χάσει κομμάτι της αυτοπεποίθησής του.

8.Με τον Εμενίκε να μιμείται τον Ντρογκμπά, η Μπάρσα πέρασε για αρκετή ώρα ένα μαρτύριο. Λάθη τεχνικά στην πάσα και από αυτό δεν ξεφεύγουν ούτε ο Μέσι ούτε ο Τσάβι. Οι παίκτες είναι μακριά από αυτόν που χάνει την μπάλα και αυτό καθιστά σχεδόν αδύνατη την γρήγορη ανάκτησή της.

9.Το να τρέχει προς τα πίσω είναι κάτι που η Μπάρσα δεν το θέλει με τίποτα. Ούτε και είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο. Ο Έμερι εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Πικέ και το χάος που προκλήθηκε από τους Άλβες, Σονγκ και Μασεράνο. Χωρίς η Σπαρτάκ να κάνει και πάρα πολλά, ο Βαλντές βρέθηκε να έχει δεχτεί δύο γκολ.

10.Ευτυχώς όμως ήρθαν οι λύσεις: άμυνα των τριών και με τον Αλέξις στην θέση του Άλβες. Οι Μπουσκέτς και Τσάβι ήρθαν και πάλι στα ίσια τους. Όπως και με την Τσέλσι, επιμονή και πάλι επιμονή και αναμονή να πέσει ο καρπός από το δέντρο.

11.Και ο καρπός έπεσε από την εκπληκτική κίνηση του Τεγιό και την μαεστρική εκτέλεση του Μέσι. Σίγουρα τα πράγματα ήταν πιο εύκολα σε σχέση με την Τσέλσι γιατί και η Σπαρτάκ δεν είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Μέσι είναι σε πολύ καλύτερη ψυχολογική κατάσταση από πέρσι τον Απρίλιο.

12.Ο Τίτο και οι παίκτες θα πρέπει να σκεφτούν μετά από αυτήν την νίκη. Δεν είναι θέμα το αν θα παίξει ο Μπαρτρά ή ο Σονγκ σαν στόπερ. Αυτά είναι αντιπερισπασμοί από το πραγματικό ζήτημα. Ή η ομάδα θα προοδεύσει όλη μαζί και θα κυνηγάει άμεσα την μπάλα όταν την χάνει ή θα συνεχίσει να τρέχει προς τα πίσω, που ισοδυναμεί με καταστροφή. Και ας παίζουν και ο Μπαρτρά και ο Σονγκ και ο Ολιβέγια και ο Μιγκέλι.