Η σοφή απόφαση του Γκουαρντιόλα

Πάντα σοφός δίκαιος σε όλες του τις πράξεις όπως λέει ο ποιητής, ο Πεπ Γκουαρντιόλα επέλεξε και για τη μετά Πεπ εποχή την πιο σωστή και τη σοφή απόφαση να απομακρυνθεί τελείως από την Μπαρσελόνα αλλά κι απ' αυτή την ίδια την πόλη της Βαρκελώνης. Εκεί μακριά στη Νέα Υόρκη, σε μια άλλη ήπειρο, σε έναν άλλο πλανήτη ουσιαστικά, που ούτε οι ώρες δεν συμπίμπτουν με τη χώρα τη χώρα της Καταλονίας. Όταν φεύγεις από κάπου, φεύγεις πραγματικά, τελείως. Δεν φεύγεις, αλλά τριγυρίζεις στα ίδια μέρη, ασχολείσαι μ' αυτά από τα οποία ήθελες να φύγεις, πας τόσο μακριά που οι άλλοι σε ξεχνούν όσο αφορά την εμπλοκή σου στην τωρινή ομάδα.

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα είναι στην ομάδα της Μπαρσελόνα από τα γενοφάσκια του. Ανδρώθηκε και πλάστηκε σ' αυτή την ομάδα και εξέφρασε την τέχνη του στα γήπεδα. Δεν έκανε όμως μόνο αυτό. Έβλεπε να ξετυλίγεται μπροστά του η ίδια η ιστορία της ομάδας. Ρουφούσε και μάθαινε από όλες τις καταστάσεις που βίωνε η ομάδα. Έχει δει άπειρες περιπτώσεις αποχωρήσεων σημαντικών παικτών και προπονητών και τη μετέπειτα εποχή και συμπεριφορά τους. Και ξέρει τι φυσιολογικά μπορεί να επακολουθήσει όταν φύγει από την ομάδα ένας άνθρωπος-σταθμός όπως είναι και ο ίδιος. Και μάλιστα αυτός είναι ο μεγαλύτερος βάση επιτυχιών και τροπαίων, αλλά και αποδοχής της ομάδας από τον κόσμο, προπονητής που ανέδειξε η Μπαρσελόνα. Και ξέρει ποια πρέπει να είναι η απόφαση για τη μετά εποχή. Η σοφή απόφαση να απομακρυνθεί εντελώς και όχι μόνο επαγγελματικά, αλλά και φυσικά. Προφυλάσοντας την ομάδα και κυρίως τον εαυτό του.

Περίπτωση Κρόιφ. Εμβληματικό κι αυτός τατούμ για την Μπαρσελόνα. Όλοι όμως ομολογούν ότι είναι πίσω από από πολλές αποφάσεις για το σύλλογο που αφορούν τα πάντα. Μεταγραφές, διοικητικά, τοποθετήσεις προπονητών κ.α. Αυτό εχει θετικά και αρνητικά. Πολλές φορές τα πράγματα οξύνονται. Σας θυμίζω τα γραμμένα συνθήματα έξω απ' το σπίτι του πριν μερικά χρόνια. Είπαμε, όταν τριγυρίζεις στα ίδια μέρη..Φανταστείτε τον Πεπ να έμενε στη Βαρκελώνη μετά την αποχώρησή του. Και μόνο αυτό θα αποτελούσε συγκρίσιμο μέγεθος για τον Τίτο. Τι θα έλεγαν οι φίλαθλοι; ''Εντάξει, δεν έφυγε, αυτός τα λέει στον Τίτο...'', ''Σήμερα δεν πήγε γήπεδο, κάτι σημαίνει αυτό..'', Είδες τι δήλωσε;..Καλά, γυρίζει, είναι σίγουρο...'' και ένα σωρό άλλα, που η αφορμή για να τα πουν θα ήταν και μόνο το περπάτημα του και η έξοδος του σε κάποιο θέατρο της πόλης. Και άλλωστε όποιος φεύγει πραγματικά δε συχνάζει στις ίδιες γειτονιές επιζητώντας την αποθέωση για αυτά που έκανε, Αν μείνει και ασχολείται συνεχώς με το παρελθόν, δείχνει ότι μόνο αποθέωση ζητάει, μόνο αποθέωση ζητούσε και πριν που ήταν στην ομάδα και όχι αληθινό έργο.

Αλλά ο Πεπ έφυγε. Και έφυγε για να μην προφυλάξει μόνο την ομάδα από την ηχηρή, αν και σιωπηλή παρουσία του αν έμενε στη Βαρκελώνη. Έφυγε για να προφυλάξει και τον εαυτό του. Γι' αυτό η πράξη του είναι σοφή και δείχνει βαθιά γνώση και μελέτη της ανθρώπινης ύπαρξης. Ξέρει ότι ένας άνθρωπος από την υπερβολική του αγάπη στην ομάδα μπορεί να μπει στον πειρασμό να ''βοηθήσει''. Στον καθένα μπορεί  να συμβεί. Και η φυγή του είναι η μεγαλύτερη ένδειξη φιλίας στον κολλητό του Βιλανόβα. Απομακρύνει εντελώς το βαρίδι του από την ομάδα, και το έμμεσο καπέλωμα, αν κοίταζε το παιχνίδι απο τις εξέδρες του Καμπ Νόου, τόσο που και να θέλει να τον πάρει τηλέφωνο ο Τίτο, θα πρέπει να κοιτάει  τι ώρα είναι στην Αμερική, για να μην ενοχλήσει. Ακόμα και με τον τρόπο της φυγής του ο Πεπ κάνει ένα ακόμα δώρο στην Μπαρσελόνα, ένα ακόμα δώρο και παράδειγμα προς τους οπαδούς της σε αθλητικό αλλά και ανθρώπινο επίπεδο, για το πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε ένα τέλος  που μπορεί να έρθει, να κοιτάμε μπροστά, χωρίς να ασχολούμαστε με το παρελθόν, χαλώντας και αποδομώντας κάτι όμορφο που υπήρξε.