Πρόβλημα....

Η χθεσινή ισοπαλία της Μαδρίτης με τη Βαλένθια δεν ανέδειξε μόνο την αναμενόμενη αγωνιστική πτώση και χαλάρωση της ομάδας του Μουρίνιο,αλλά και την προβληματική κατάσταση που έχει περιέλθει η πρωτοπόρος της λίγκα γενικότερα,καθώς διατητικές αποφάσεις που θα την ευνοούν,δεν μπορούν να δίνονται τώρα πια εξόφθαλμα,έχουν δοθεί και με το παραπάνω νωρίτερα.Επίσης η ψυχολογία τη δεδομένη στιγμή δίνει φτερά στην Μπάρσα,ενώ στη Μαδρίτη συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει ακόμα,το διάστημα που ακολουθεί θα επιβραβεύσει αυτόν που θα επιδείξει σοβαρότητα και δε θα τρελαθεί από τη συγκυρία της στιγμής.

Με κεκτημένη ταχύτητα ξεκίνησε η Ρεάλ το φετινό πρωτάθλημα να απαντήσει επιτέλους στην Μπάρσα και να πάρει μετά από τρία χρονιά εμφατικών αποτυχιών της τον τίτλο.Ρόλαρε δυνατά η ομάδα του Μου μέσα έξω,αλλά και με κάποια φανερά μαύρα σημάδια σφυριγμάτων εύνοιας.Στο χαρακτήρα του Μου η εικόνας της ολοκληρωτικής έκφρασης παντοδυναμίας που την εμφύσησε και στην ομάδα του μη κρατώντας πισινή.Το ξεφούσκωμα θα ερχόταν,αλλά έπρεπε να φτιαχτεί κλίμα αδιαμφισβήτητης παντοδυμαμίας.Και τώρα στα δύσκολα παιχνίδια όπως το χθεσινό με τη Βαλένθια,μια ομάδα που πολλοί πιστεύουν ότι στην Ισπανία είναι καλύτερη και από την Μπιλμπάο,δεν υπήρχε ενέργεια στην μπαταρία.Από την άλλη μεριά η Μπάρσα ακολούθησε το γνωστό ετήσιο προγραμματισμό με την κατανομή δυνάμεων και χρόνου,αλλά και το μπόλιασμα με νέους παίκτες βλέποντας μακρύτερα.

Το χτεσινό παιχνίδι στο Μπερναμπέου δικαίωσε και επαλήθευσε και όσους μιλούσαν για όλη τη χρονιά για το σπρώξιμο της Μαδρίτης.Όχι για σφυρίγματα που δόθηκαν,αλλά γι'αυτά που δε δόθηκαν.Ήταν συγκινητική ή προσπάθεια πρωτοκλασάτων παικτών της Μαδρίτης να προκαλέσουν σφύριγμα που θα ξεκλείδωνε το παιχνίδι και η μη ανταπόκριση του διαιτητή.Πρόβλημα....Η διαφορά στην ουσία έχει εξανεμιστεί και τώρα πώς θα σφυρίξει το κοράκι,όταν έχουν προηγηθεί όργια αποφάσεων;Μας περιμένουν στη γωνία,γιατί έχουν γίνει πολλά.Πώς να μας σπρώξουν τώρα;Μπρος κοιλιά και πίσω ρόμπα η κατάσταση.Πρόβλημα....

Στη φωτογραφία του άρθρου φαίνεται επισης ανάγλυφα και η ψυχολογική κατάσταση των μισθοφόρων της πρωτοπόρου.Τέλμα.Έρχεται και 'κείνος ο αγώνας...σε 'κείνο το γήπεδο που έχει κατηφόρα....Πρέπει να πάμε και στη βάσκικη γειτονιά...Χάλια.Δεν πάνε και τα πόδια μας...Δε μας δίνουν φτερά και οι διαιτητές...Αλλά στη φωτογραφία φαίνεται επίσης και όλη η ψυχολογική,ψυχασθενική επικινδυνότητα ενός παίκτη που επιτέλους η ποδοσφαιρική κοινότητα πρέπει να τιμωρήσει παραδειγματικά καθώς είναι ικανός για το χειρότερο,συνεπικουρούμενος και εμπνεόμενος από τις διδαχές του προπονητή του,στα κρίσιμα παιχνίδια που έρχονται.

Η Μπάρσα λοιπόν μπήκε στο παιχνίδι του τίτλου,αλλά όπως καλά ξέρει όποιος αναλύει με σοβαρότητα το ποδόσφαιρο,όποιος ξέρει καλά την Μπάρσα,τίποτα ακόμα δεν έχει κριθεί.Ακολουθούν  αρκετά παιχνίδια δύσκολα,υπάρχει ο παράγοντας του CL και τα πάντα ανατρέπονται κάθε στιγμή.Πέρα από δυνατές και κρίσιμες εξόδους όπως αυτή της Λεβάντε,είναι τουλάχιστον λάθος να πιστεύουμε ότι το κλάσικο είναι δεδομένο.Η Μπάρσα του Γκουαρντιόλα δεν κατέκτησε όλους αυτούς τους τίτλους κάνοντας ποδοσφαιρικό τουρισμό και ποτέ δεν είχε τη βεβαιότητα της επικράτησης.Όπως έχει πει ο καθοδηγητής της έμπαινε σε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά ξεκινώντας από το μηδέν να παρουσιάσει στον κόσμο το δικό της στυλ,το δικό της τρόπο ποδοσφαιρικής δημιουργίας σεβόμενη τον κάθε αντίπαλο και γευόμενη στο τέλος πανάξια την κάθε κούπα της.Και αυτό θα κάνει και τώρα.