Του Χρήστου Σούτου
Ακόμα ένα final - four πέρασε και η Μπαρτσελόνα αποδείχτηκε κατώτερη του αναμενόμενου αφού δεν κατάφερε να επιβεβαιώσει σε κανένα σημείο του ημιτελικού απέναντι στον Ολυμπιακό τον τίτλο του φαβορί που είχε πριν ξεκινήσει ο αγώνας .
Μονοδιάστατη επιθετικά έμοιαζε να τα περιμένει όλα από τον αρχηγό της , Χούαν Κάρλος Ναβάρο , που βρέθηκε όμως σε κακή από πλευράς ποσοστών βραδιά . Χωρίς εναλλακτικό πλάνο και με πολύ κακούς επιθετικά τόσο τον Έιντσον όσο και τον Μάικλ , με τον Πασκουάλ να ξεχνά για αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα τον Μπονιφάσε Ν΄Ντονγκ στο πάγκο η ομάδα φαινόταν αβοήθητη σε καίρια σημεία του ματς . Μοναδική φωτεινή εξαίρεση ήταν ο Λόρμπεκ ο οποίος όμως έμοιαζε απελπιστικά μόνος. Αν προσθέσει σε όλα τα παραπάνω κανείς την αδυναμία που έχουμε στη θέση ένα και τη διαφορά ποιότητας ανάμεσα σε Ίβκοβιτς και Πασκουάλ καταλαβαίνει εύκολα το αποτέλεσμα . Νομίζω πως γίνεται αντιληπτό σε όλους ότι μετά και τη δεύτερη σερί αποτυχία της ομάδας στην Ευρωλίγκα απαιτείται μια σειρά από ριζικές αλλαγές τόσο στο ρόστερ όσο και στην άκρη του πάγκου ίσως . Οι αδυναμίες της ομάδας ειδικά στη θέση του playmaker κραυγάζουν αφού σε καμία περίπτωση οι Χουέρτας και Σάβα δεν αποτελούν δίδυμο ικανό να σηκώσει το βάρος των φιλοδοξιών των μπλαουγκράνα . Επίσης φαίνεται να υπάρχει έλλειμμα προσωπικότητας μετά τον Ναβάρο , αφού ο μόνος ίσως που θα μπορούσε να βοηθήσει σε αυτό τον τομέα , ο Λόρμπεκ , λογικά θα αποχωρήσει στο τέλος της σεζόν .
Μεγάλο ρόλο στην φετινή αποτυχία φαίνεται να έχει παίξει και η προσπάθεια του Τσάβι Πασκουάλ να αλλάξει την φιλοσοφία της ομάδας δίνοντας έμφαση στην άμυνα επεμβαίνοντας ουσιαστικά στο DNA της που είναι άκρως επιθετικό και με συνεχή διάθεση για αιφνιδιασμό παιχνίδι . Σε όλη τη διάρκεια της κανονικής περιόδου αλλά και στο Top - 16 και τα play - off η αμυντική προσήλωση της Μπαρτσελόνα ήταν αυτή που την καθοδηγούσε και της έδινε τις νίκες . Στο κρίσιμο ματς της σεζόν όμως φάνηκε πως δεν αρκούσε μόνο η άμυνα . Με βραχυκυκλωμένο τον κόουτς , χωρίς επιθετικό πλάνο έκτος των ορέξεων του Ναβάρο , δεν μπορείς να κερδίσεις τέτοια παιχνίδια . Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κόουτς μοιάζει πελαγωμένος και με θολή ματιά στα δύσκολα και σημαντικά . Όπως και πέρυσι απέναντι στον Ομπράντοβιτς , σε σειρά αγώνων μάλιστα , έτσι και φέτος κόντρα στον δάσκαλο Ντούντα δεν μπόρεσε να δώσει το κάτι παραπάνω στην ομάδα μας . Θεωρώ ότι η διοίκηση της ομάδας πρέπει να κοιτάξει στην αγορά για κάτι ποιοτικότερο στη διαχείριση του ρόστερ δίνοντας βέβαια και αρκετά χρήματα για την ενίσχυση του . Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον η φετινή σεζόν θα τελειώσει θετικά με την κατάκτηση της ACB Λίγκας στην Ισπανία , όπου για να μην ξεχνιόμαστε χάσαμε σχεδόν με κάτω τα χέρια από την αιώνια αντίπαλο μας Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του Copa del Rey
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου