El Salvador. Μέρος 3ο

του Νίκου Περπερίδη

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ & ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΕΛΣ

Το ντεμπούτο του με την 1^η ομάδα, έγινε υπό της οδηγίες ενός άλλου Άγγλου προπονητή, του Βίκ Μπάκινχαμ. Ο Κρόιφ έπαιξε συνολικά σε 10 παιχνίδια στην παρθενική του χρονιά, πετυχαίνοντας συνολικά 3 γκολ, ωστόσο η 13^η θέση στην οποία τερμάτισε ο Άγιαξ, οδήγησε στην απομάκρυνση του Μπάκινχαμ και την άφιξη του Ρίνους Μίχελς. 

Ο Μίχελς που είχε νωρίτερα κάνει τεράστια καριέρα ως ποδοσφαιριστής φορώντας για 12 χρόνια την φανέλα του Αίαντα και σκοράροντας 122 γκολ σε 264 αγώνες, ήταν επίσης και ένας άνθρωπος που λάτρευε να κάνει… πλάκες. Όταν ακόμα ήταν παίκτης, είχε εμφανιστεί μεταμφιεσμένος ως γυναίκα στο ξενοδοχείο της αποστολής της ομάδας του, πριν από έναν εκτός έδρας αγώνα! Η συμπεριφορά του όμως μετέπειτα ως προπονητής, ήταν αυστηρά επαγγελματική.

«-Σε επίπεδο φυσικής κατάστασης ήμουν πολύ αδύναμος. Τότε δεν υπήρχαν γυμναστήρια. Αναγκαζόμουν να κουβαλώ συμπαίκτες μου για να δυναμώσω, κάποιες φορές ζύγιζαν 50 κιλά, κάποιες άλλες 60..» Γιόχαν Κρόιφ. 2005

Ο Μίχελς παρουσίασε ένα επιθετικό στυλ ποδοσφαίρου, συνέχεια της φιλοσοφίας των προκατόχων του, αλλά πολύ πιο τολμηρό, με διαρκή πίεση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου με αντικειμενικό σκοπό την επανάκτηση της μπάλας, μόλις αυτή περνούσε στα πόδια των αντιπάλων. Το γκρούπ παικτών που επέλεξε, είχε την δυνατότητα να αγωνίζεται σε πολλές θέσεις στον αγωνιστικό χώρο σε μια διάταξη που έμοιαζε να είναι 4-3-3 και παίζοντας με αμέτρητες  πάσες.

Ο Κρόιφ δεν βρήκε αμέσως θέση στην ενδεκάδα του Μίχελς ο οποίος θεωρούσε ότι ο “μικρός έπρεπε να δυναμώσει”, ενώ ενοχλούνταν και από την μανία του Γιόχαν για το τσιγάρο, ωστόσο ο τραυματισμός του Νουνίγκα τον Οκτώβριο του 1965, άνοιξε την πόρτα της ενδεκάδας για τον ιπτάμενο Ολλανδό, ο οποίος δεν θα κοιτούσε ποτέ ξανά πίσω.Ο Μίχελς θέλησε να κάνει τον Κρόιφ πιο ανθεκτικό στο σκληρό παιχνίδι, ενώ η δική του επιρροή στην ομάδα ήταν άμεση.

Ο Άγιαξ κατέκτησε το πρωτάθλημα (1965-66) με τον Κρόιφ να πετυχαίνει 25 γκολ σε 23 παιχνίδια. Μόλις έναν χρόνο νωρίτερα ο Άγιαξ είχε την χειρότερη άμυνα στο πρωτάθλημα (παθητικό 52 γκολ) και τώρα παρουσίαζε την καλύτερη επίθεση (79 γκολ) και την καλύτερη άμυνα, δεχόμενος μόλις 25 γκολ!

Το 1966, ο Κρόιφ έκανε και το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας, όπου σκόραρε στο ισόπαλο 2-2 απέναντι στην Ουγγαρία. Στην αμέσως επόμενη εμφάνιση του με τα χρώματα των Οράνιε, θα γινόταν ο 1^ος Ολλανδός που θα δεχόταν ποτέ κόκκινη κάρτα, μετά από ένα χαστούκι που έδωσε στον διαιτητή της αναμέτρησης με την Τσεχοσλοβακία! Η σχέση του με την εθνική ομάδα, έμελλε να είναι γεμάτη από μεγάλες συγκινήσεις αλλά και διαμάχες στο προσεχές μέλλον.

«-Όταν έχεις την ικανότητα να βρίσκεσαι στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, αυτό είναι Τέχνη.» Γιόχαν Κρόιφ.2004.

Την επόμενη χρονιά, ο Άγιαξ του πρόσφερε το νούμερο 9, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο, το πόσο υπολόγιζε στις υπηρεσίες του και ο Κρόιφ δεν τους απογοήτευσε. Ο Άγιαξ πήρε ξανά το πρωτάθλημα πετυχαίνοντας συνολικά 122 γκολ (ρεκόρ που κρατάει μέχρι και σήμερα) με τον ίδιο να σημειώνει 33! Έχοντας αναδειχθεί ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην Ολλανδία, δύο σερί φορές (1966-1967) και με τον Άγιαξ του Μίχελς να πετάει φωτιές, η Ευρώπη ετοιμαζόταν να γνωρίσει μια σπουδαία ομάδα.

Ωστόσο τα πρώτα χρόνια στα ευρωπαϊκά σαλόνια δεν ήταν εύκολα, καθώς η επιθετική προσέγγιση του Μίχελς, έβρισκε ανυπέρβλητα εμπόδια στις οργανωμένες άμυνες και το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων. Παρόλα αυτά το 1969 ο Άγιαξ έφτασε στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε με 4-1 από την ιταλική Μίλαν. Η ήττα αυτή όμως, αποδείχθηκε ένα σπουδαίο και διδακτικό μάθημα.