Ενα από τα κυρίαρχα θέματα του Euro ήταν γιά μιά ακόμη φορά ο τρόπος που έπαιξε η Ισπανία. Που αυτός ο τρόπος βεβαίως δεν είναι της Ισπανίας, αλλά της Μπαρσελόνα, έστω κι αν ο Ντελ Μπόσκε τον τράβηξε όσο δεν πήγαινε άλλο, παίζοντας χωρίς κανένα επιθετικό στο μεγαλύτερο μέρος των αγώνων της. Οταν ξεκίνησε η διοργάνωση, πολλοί έσπευσαν να πουν και πάλι πως η Ισπανία παίζει βαρετό ποδόσφαιρο, αλλά και αναποτελεσματικό. Δεν ήταν μόνο ο Μουρίνιο που παρατήρησε πως χωρίς σέντερ φορ χαραμίζονται οι προσπάθειες των μέσων της ομάδας. Ωστόσο, ο τρόπος της Ισπανίας, που είναι και τρόπος της Μπάρσα, γιά μιά φορά ακόμα αποδείχθηκε ανίκητος. Αλλά επειδή η βαρεμάρα δεν έχει σχέση με την αποτελεσματικότητα μα με το θέαμα, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πώς μπορεί να νικηθεί αυτό το μοντέλο. Πόσες φορές δηλαδή η Μπάρσα ή η Εθνική Ισπανίας έχουν νικηθεί από ομάδες που παίζουν όμορφο, θεαματικό ποδόσφαιρο απέναντί τους. Προσωπικά δεν θυμάμαι καμία. Αντίθετα θυμάμαι επικά ταμπουρώματα και κλωτσοπατινάδες. Κατά συνέπεια το όλο θέμα είναι άκρως υποκριτικό. Γιά να μπορέσει κάποιος να ασκήσει κριτική απέναντι στο "βαρετό" ποδόσφαιρο της Μπάρσα, θα πρέπει όταν τη συναντάει και την κερδίζει να παίζει τουλάχιστον ποδόσφαιρο. Γιατί βαρεμάρα ξεβαρεμάρα, ποιός προτιμάει τις κλωτσιές του Πέπε, απ τις πάσες του Τσάβι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου