Κατοχή της μπάλας εναντίον κατοχής χώρου

Του Marti Perarnau

Όταν ένας προπονητής θέλει να διαμορφώσει το μοντέλο παιχνιδιού της ομάδας, προσπαθεί να βρει αυτό που πρέπει συλλογικά να γίνει σε κάθε δεδομένη στιγμή, ανάλογα με το αν η ομάδα αμύνεται ή επιτίθεται. Μπορεί τώρα όλοι οι προπονητές ν’ αρέσκονται στο να λένε πως όλες οι στιγμές στην διάρκεια ενός παιχνιδιού συνδέονται μεταξύ τους, είναι κάποιοι που δεν καταλαβαίνουν τον πραγματικό σκοπό του παιχνιδιού: να βάλεις περισσότερα γκολ από τον αντίπαλο. Μέρος των ΜΜΕ, διάφοροι «ηθικολόγοι» του αθλήματος και παίκτες του γκολφ που κάνουν κριτική από τις καρέκλες τους, έχουν δημιουργήσει την διαμάχη γύρω από την ομορφιά του ποδοσφαίρου, την πλαστικότητά του, τον χρόνο που έχει η κάθε ομάδα την μπάλα στα πόδια της.

Έχουν χυθεί τόνοι μελανιού γύρω από τις αξίες και τις αρχές του ποδοσφαίρου και έχει παραγκωνιστεί το μόνο σημαντικό πράγμα: η αποτελεσματικότητα. Η δουλειά του προπονητή αντανακλάται από έναν συνδυασμό ποιότητας και αποτελεσμάτων. Όπως έλεγε κι ο Μακιαβέλι: «Η Θεά Τύχη χαμογελάει σε εκείνους που εργάζονται με στόχο και με διάθεση για να εκπληρώσουν τα σχέδιά τους, αντί εκείνων που περηφανεύονται και κομπάζουν για την προνοητικότητα τους. Η Τύχη βοηθάει τους τολμηρούς». Ένας τολμηρός προπονητής πρέπει να είναι έτοιμος και να έχει φροντίσει να προβλέψει και να προετοιμάσει όλα τα πιθανά και δυνατά σενάρια. Ένας ικανός αρχηγός πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή ν’ αρπάξει την δόξα του και να μην πέσει στην παγίδα της οκνηρίας.

Η μεταφορά του πουλιού με τον αετό, ταιριάζει πολύ στο ποδόσφαιρο, σχετικά με το ότι πολλοί δεν βλέπουν τίποτε πέρα από την κατοχή της μπάλας. Δεν καταλαβαίνουν δηλαδή πως αν δεν έχεις τον έλεγχο του γηπέδου, δεν κυριαρχείς στο παιχνίδι. Για να είσαι σε θέση να μπορείς να εκμεταλλευτείς τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, δεν χρειάζεται τόσο πολύ να έχεις την μπάλα παρά να έχεις μια εξαιρετική οργάνωση και να μπορέσεις ν’ αρπάξεις την ευκαιρία όταν σου παρουσιαστεί. Για τον λόγο αυτόν, σε καιρούς που όλοι λένε ότι «δεν υπάρχει άμυνα χωρίς επίθεση και το αντίθετο», υπάρχουν προπονητές που πολλές φορές τυφλωμένοι από το στιλ της Μπάρσα –της ομάδας που και την μπάλα κατέχει, αλλά και την κυριαρχία του γηπέδου έχει-, δεν καταλαβαίνουν καν την σημασία της φράσης.

Αν η ομάδα σε αμυντική διάταξη πηγαίνει την μπάλα από την μια μεριά στην άλλη χωρίς να πετυχαίνει ν’ αποσυντονίσει τον αντίπαλο, μένει χωρίς να μπορεί να δώσει απαντήσεις, με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να βγαίνει πολλές φορές κερδισμένος. Ίσως κάποιοι να νομίσουν ότι βλέπω την μπάλα σαν κάτι που καίει ή σαν έναν επικίνδυνο αντίπαλο. Σε καμία περίπτωση δεν είναι έτσι. Η μπάλα δεν είναι ο αυτοσκοπός, αλλά το μέσο για να κυριαρχήσεις στο γήπεδο. Αντίστοιχα και η κατοχή της μπάλα ή η μη κατοχή της, δεν εξασφαλίζουν και την αποτελεσματικότητα.

Η αποτελεσματικότητα, είναι συνέπεια της συλλογικής μεθοδικής οργάνωσης, με ή χωρίς την μπάλα. Η οργάνωση αυτή διαφέρει από ομάδα σε ομάδα, ενώ η κάθε ομάδα της δίνει διαφορετική λειτουργικότητα και προοπτική. Ο κάθε προπονητής κάνει τις επιλογές του ανάλογα με τους παίκτες που έχει. Φαντάζεστε τον Σάμουελ και τον Λούσιο να τρέχουν μέχρι και 50 μέτρα πίσω έχοντας αποτύχει να πιέσουν ψηλά την Μπάρσα? Η κατοχή μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ, αν δεν έχεις τον έλεγχο του χώρου.  Δεν υπάρχει ένα στιλ ποδοσφαίρου, υπάρχουν πολλά. Όλα όμως κυνηγάνε τον ίδιο στόχο: την νίκη. Και όλα το κάνουν μέσω ενός τρόπου: τον έλεγχο των χώρων, με ή χωρίς την μπάλα. Η αποτελεσματικότητα φαίνεται από το τελικό σκορ. Και οι γνώμες περί του ενός ή του άλλου, υπάρχουν εν αφθονία στον Τύπο.