Σκέφτομαι και γράφω… για τον - αναπάντεχο - περίπατο στη Μαδρίτη

του Γιώργου Μπέγκου

Προκαλώ έστω και έναν άνθρωπο να έρθει και να μου πει πως όλα αυτά που συνέβησαν χθες βράδυ δεν τον εξέπληξαν!

Όχι πως είναι έκπληξη το διπλό της Barça στη Μαδρίτη. Κάθε άλλο…

Εκπληκτικός είναι ο τρόπος που αυτό ήρθε!

Όλες τις μέρες πριν το παιχνίδι, σύσσωμη η κοινωνία της Barça κουβέντιαζε για το πόσο δύσκολο θα είναι το ματς στο Coliseum Alfonso Pérez. Ο ιός της Fifa, η ελάχιστη ξεκούραση και οι λίγες προπονήσεις πριν το ματς, μας γέμιζαν με άγχος για το κατά πόσο θα μπορούσε η ομάδα να σταθεί όρθια εκεί που, πριν τη διακοπή, η Μαδρίτη γνώρισε την ήττα.

Αυτοί που έπρεπε να έχουν βάλει καλά στο μυαλό τους όλα τα παραπάνω ήταν ο Tito και οι παίκτες του, και απέδειξαν με τον πιο εμφατικό τρόπο πως το έκαναν.

Η μη χρησιμοποίηση από την αρχή των παικτών που είχαν υπερατλαντικό ταξίδι μεσοβδόμαδα ήταν μια έκπληξη γιατί σε αυτή την κατηγορία συγκαταλέγεται και ο Messi. Ο Tito όμως έκανε το λογικό. Κάτι που ο Pep δεν τόλμησε ποτέ στα τέσσερα χρόνια του στον πάγκο της ομάδας σε σημαντικό ματς. Άφησε έξω τον Messi και τοποθέτησε στον αγωνιστικό χώρο όλους τους ξεκούραστους ετοιμοπόλεμους παίκτες του, δείχνοντας απεριόριστη εμπιστοσύνη στον κάθε έναν ξεχωριστά, αλλά και στη Barça ως σύνολο, ως ποδοσφαιρική οντότητα. Και δικαιώθηκε πανηγυρικά…

Με την καλύτερη φετινή εμφάνιση, μέχρι στιγμής, η Barça του Tito διέλυσε τη Getafe με έναν Xavi μαέστρο από τα παλιά, με έναν Cesc να αποδεικνύει πόσο σημαντικός είναι, με τον Pique σταθερά σε ανοδική πορεία και τον Thiago διψασμένο για καλή μπάλα μετά τον τραυματισμό του.

Η απουσία του Leo δε φάνηκε καθόλου, αν και μόλις μπήκε έδειξε γιατί είναι τόσο σημαντικός. Σίγουρα όμως αυτή η κίνηση του Tito μόνο καλό μπορεί να κάνει στην ομάδα, καθώς αποδεικνύει και με πράξεις πως υπολογίζει σε όλους, χωρίς διακρίσεις. Το κίνητρο που δίνει σε κάθε παίκτη είναι μεγάλο, καθώς πλέον ακόμα και ο Messi μένει έξω…

Το χθεσινό ματς μας έδειξε και κάτι ακόμα. Έχει φανεί από την αρχή σχεδόν, αλλά είναι υπέροχο να επιβεβαιώνεται σε κάθε παιχνίδι. Οι μεγάλες μεταγραφές του καλοκαιριού είναι ο Pedro που έχει για τα καλά επιστρέψει, και ο Villa που όσο περνάει ο καιρός θα παίζει σημαντικότερο ρόλο στην ενδεκάδα της ομάδας. Η ολική επαναφορά του MVP μόνο τρόμο μπορεί να προκαλεί στους αντιπάλους.

Θα επιμείνω σε κάτι όμως. Ακόμα είναι πολύ νωρίς.

Είναι νωρίς για πανηγυρισμούς, παρά το +8, που μπορεί να αποδειχθεί και αποπροσανατολιστικό αν η ομάδα παρασυρθεί και χαλαρώσει.

Νωρίς είναι και για να αποθεώνουμε τον Tito. Τα πρώτα δείγματα είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά, και μάλιστα δείχνουν έναν άνθρωπο με περισσότερο θάρρος στις αποφάσεις από τον προκάτοχό του. Θεωρώ πως ουσιαστική άποψη θα μπορούμε να εκφράσουμε στο τέλος του Οκτώβρη, όταν θα έχει περάσει και ένα μέρος του Γολγοθά των συνεχόμενων παιχνιδιών.

Για τι δεν είναι νωρίς?

Σίγουρα δεν είναι νωρίς για να αισιοδοξούμε, να χαιρόμαστε και να απολαμβάνουμε τη Barça μας, αλλά και να ανυπομονούμε για τις χαρές που είναι σε θέση να μας χαρίσει!