Το Μπερναμπέου έχει γίνει ένα γήπεδο για… τενόρους. Η φωνή του αείμνηστου Λουτσιάνο Παβαρότι συγκλόνιζε τα πλήθη που τον άκουγαν να τραγουδάει το «Nessun Dorma» χωρίς να καταλαβαίνουν όμως και πολύ καλά τι γίνεται. Μετά, ο Πλάσιντο Ντομίνγκο έδωσε την αίγλη για την οποία τόσο πολύ «διψούσαν» τραγουδώντας το «Hala Madrid», την ώρα που μια τεράστια σημαία στην βόρεια πλευρά του γηπέδου ανέγραφε «Γερά Ρεάλ μέχρι το τέλος». Ο τρίτος τενόρος είναι ο Χοσέ Μουρίνιο. Επέτρεψε στους οπαδούς της Ρεάλ να φύγουν σχεδόν ευτυχισμένοι από το Μπερναμπέου, γιατί παρά την απώλεια του τίτλου του πρωταθλητή έχουν ελπίδες για το Κύπελλο και την πρόκριση στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.
Το είπε άλλωστε και ο Χόρχε Βαλντάνο μετά την λήξη του ντέρμπι: «Φεύγουμε με αναπτερωμένο το ηθικό». Δηλαδή, έχουμε όπως και πριν τους ίδιους λόγους να πιστεύουμε σε κάτι που ακόμα δεν το έχουμε δει. Το γεγονός ότι η Μπαρσελόνα δεν συνέτριψε την Ρεάλ και δεν την έκανε να τρέχει και να μην φτάνει, αποτελεί κίνητρο γιορτής για τους Μαδριλένους και ισοδυναμεί με ηθική νίκη. Σε αυτό το παιχνίδι, σκοπός είναι να κερδίσεις τίτλους ανεξαρτήτους του πώς το καταφέρνεις αυτό. Το απογοητευτικό, «ήσυχο», «ασήμαντο» και ενίοτε βαρετό ντέρμπι, χρησίμευσε για να βγάλω κάποια συμπεράσματα που θα χρησιμεύσουν για το άμεσο μέλλον.
Η Ρεάλ έπαιξε όπως ήθελε ο Μουρίνιο. Είχε την υποχρέωση να κερδίσει και δεν το έκανε. Επέδειξε συμπεριφορά μικρής ομάδας, τη στιγμή που το έμψυχο υλικό της κοστίζει πάμπολλα εκατομμύρια. Κάθε φορά, η Ρεάλ μοιάζει περισσότερο με την Ίντερ. Ο Οζίλ είναι ο Σνάιντερ της Μαδρίτης. Οι παίκτες εκτέλεσαν με αξιοθαύμαστο ζήλο και συνέπεια τις εντολές του προπονητή τους, άσχετα με το αν τους άρεσαν ή όχι. Απεφεύχθη ο διασυρμός και η ήττα ενώ παράλληλα δόθηκε και η εντύπωση ότι έκαναν κι ευκαιρίες. Όταν παίζει απλά για να μην χάσεις, η συνέπεια είναι να μη νικήσεις. Οι Κεντίρα, Πέπε, Οζίλ και Καρβάλιο ήταν εξαιρετικοί. Τον Ράμος τον σώζει η δύναμη και η μαχητικότητά του, ο Μπενζεμά δεν έχει θέση σ’ ένα αμυντικογενές σχήμα και ο Κριστιάνο εξαφανίζεται όταν οι απαιτήσεις αυξάνονται. Η Ρεάλ είναι μια δυνατή αμυντικά ομάδα που την ώρα της επίθεσης στηρίζεται στις ατομικές «εκρήξεις».
Ο Μουρίνιο όσο πιο πολύ «λερώνεται» τόσο πιο άνετα νιώθει. Έχει πείσει τους παίκτες του ότι μπορούν να κερδίσουν και χωρίς να έχουν τον έλεγχο της μπάλας, άσχετα αν ακόμα δεν το έχουν καταφέρει. Παρέταξε την ομάδα του αμυντικά και με σκοπό να «καταστρέψει» το παιχνίδι του αντιπάλου, ελπίζοντας ότι κάτι θα βγει από τις ατομικές προσπάθειες. «Παιχνίδι με 10» είναι ο τίτλος του τραγουδιού που συνέθεσε ο Μουρίνιο για να το τραγουδάει στις συνεντεύξεις Τύπου. Παρατήρησα ότι καθ’ όλη την διάρκεια του ματς δεν αντάλλαξε ούτε μια λέξη με τον Καράνκα στον πάγκο.
Το αποτέλεσμα είναι καλό για τη Μπάρσα. Εξασφάλισε πια το πρωτάθλημα, συνεχίζει να είναι η ομάδα που όλοι θέλουν να κερδίσουν και πάει φουλ για το Κύπελλο. Στο πρώτο αυτό ντέρμπι, εμφανίστηκε λιγότερο φιλόδοξη του αναμενόμενου και αρκετά «φλύαρη» κατά διαστήματα. Δεν ακολούθησε το συνηθισμένο της στιλ. Άλλο πράγμα είναι η κατοχή κι άλλο η κυκλοφορία της μπάλας. Οι ντεφορμέ Πέδρο και Βίγια, προκάλεσαν ρήγματα εξαιτίας της κακής τους τοποθέτησης μέσα στο γήπεδο την κακή κυκλοφορία της μπάλας και την καλή λειτουργία της άμυνας της Ρεάλ. Ο Βίγια πρέπει να ξεμπλοκάρει και να… δυναμώσει γιατί τα σου του είναι αδύναμα. Ο Πέδρο απλά υποφέρει από τις συνέπειες της απώλειας ρυθμού του παιχνιδιού. Καταπληκτικός ήταν ο Μπουσκέτς κι εξίσου οι Πικέ και Τσάβι. Ο Πουγιόλ έδωσε με την παρουσία του άλλη σιγουριά στην άμυνα της Μπάρσα, ενώ ο ταλαντούχος Αφελάι πρέπει να προσαρμοστεί καλύτερα στη νέα του ομάδα.
Το παιχνίδι κρίθηκε σε 8 λεπτά, από το 51’ μέχρι το 58’. Στο 52’ αποβάλλεται ο Αλμπιόλ και ο Μέσι δίνει το προβάδισμα στους «μπλαουγκράνα», στο 56’ μπαίνει ο Οζίλ, στο 58’ τραυματίζεται ο Πουγιόλ και ο Μπουσκέτς γυρίζει σε ρόλο στόπερ, αφήνοντας τον Κεϊτά στη μεσαία γραμμή. Οι της Ρεάλ δείχνουν «ανυπακοή» στο Μουρίνιο και βγαίνουν στην επίθεση.
Σε καμία περίπτωση η Ρεάλ του Μουρίνιο δεν θα καταφέρει να φτάσει τους 96 βαθμούς της Ρεάλ του Πελεγρίνι. Ο Ίκερ Κασίγιας θύμωσε με τους περισσότερους συμπαίκτες του που μετά το τέλος της αναμέτρησης καν δεν φιλοτιμήθηκαν να ευχαριστήσουν τους οπαδούς τους για την συμπαράστασή τους. Μόνο πέντε έμειναν για να χειροκροτήσουν τον κόσμο. Ο Κριστιάνο για παράδειγμα είχε ήδη φύγει για τ’ αποδυτήρια. Η εικόνα του Πέπε να ζητάει από το Μέσι να λογικευτεί, ήταν ίσως η χαρακτηριστικότερη του αγώνα. Σίγουρα η συμπεριφορά του Αργεντινού είναι κατακριτέα. Η έκπληξη είναι όμως όταν ένας παίκτης με τον χαρακτήρα του Πέπε ζητάει να πρυτανεύσει η λογική.
Την Τετάρτη τα νεύρα και η ένταση θα χτυπήσουν κόκκινο. Ο Μουρίνιο μπορεί να κάνει κάποιες προσαρμογές στην ομάδα, αλλά όχι δραματικές αλλαγές. Η Ρεάλ δεν θα χαρίσει τη μπάλα και αν τα καταφέρει να είναι πιο γρήγορη, με λιγότερα λάθη και καλύτερη κυκλοφορία στην επίθεση, τότε θα είναι το φαβορί. Η Μπαρσελόνα παίζει για έναν τίτλο και η Ρεάλ τα παίζει όλα για όλα. Ο Κριστιάνο θα παίξει τον πρώτο του τελικό με την λευκή φανέλα και η Βαλένσια τον περιμένει…
Tου Χοσέ Γιοακίν Μπροτόνς στο Eurosport.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου