Αντίο στον "φύλακα" των αποδυτηρίων

Κάτι δεν θα είναι πια το ίδιο στ’ αποδυτήρια της Μπαρσελόνα από την επόμενη σεζόν. Θα λείπει κάποιος, η παρουσία του οποίου περνούσε πολλές φορές απαρατήρητη εξαιτίας της ευγένειας και της διακριτικότητάς του, κάτι σαν αυτούς τους εργατικούς και ακούραστους τεχνίτες που κάνουν τη μηχανή μιας Rolls Royce να δουλεύει τέλεια. Ο Μανουέλ Μπούτσος, ένας από τους «φύλακες- αγγέλους» των αποδυτηρίων της ομάδας θα συνταξιοδοτηθεί τον Ιούνιο μετά από 39 χρόνια δουλειάς στον σύλλογο. Ξεκίνησε να δουλεύει στην Μπαρσελόνα το 1972 όταν ήταν ακόμα προπονητής ο Ρίνους Μίχελς και ο Χάουμε Ροσέλ, πατέρας του Σάντρο, ήταν αυτός που του έδωσε να υπογράψει το επαγγελματικό του συμβόλαιο. Πλέον είναι ο πιο παλιός υπάλληλος του συλλόγου.

Στην αρχή, ξεκίνησε σαν κηπουρός του γηπέδου. Λίγο αργότερα ανέλαβε το γήπεδο της Fabra i Puig γιατί ήταν πιο κοντά στο σπίτι του. Δεν ήταν όμως ικανοποιημένος και λίγους μήνες μετά επέστρεψε στο Καμπ Νόου. Σε αυτά τα 39 χρόνια, είδε να περνάνε πάρα πολλοί ποδοσφαιριστές από την ομάδα, τίτλους και χρόνια δύσκολα, αλλά από τις εκατοντάδες αναμνήσεις του, μία είναι αυτή που κυριαρχεί: «Το Κυπελλούχων της Βασιλείας. Ήταν κάτι το συναρπαστικό. Ποτέ πριν δεν είχα ξαναδεί τόσους οπαδούς της Μπάρσα να κινητοποιούνται έτσι για ένα ματς. Ένα σωρό άνθρωποι προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να πάνε σ’ εκείνον τον τελικό και πιστεύω πως έκτοτε άλλαξε και η νοοτροπία του κόσμου μας. Σκεφτείτε πως τώρα οι νίκες έγιναν για μας σχεδόν ρουτίνα»! 

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην σέβεται και εκτιμάει τον Ντον Μανουέλ. Από τεχνικούς, παίκτες, υπαλλήλους, όλοι τον χαιρετάνε και του απευθύνονται με την αρμόζουσα αγάπη που συνεπάγονται τα σχεδόν 40 χρόνια αφοσιωμένης δουλειάς στην αγαπημένη του ομάδα. Από τον Μίχελς, στον Πεπ και από τον Μαραντόνα –που όπως λέει έριχνε αλάτι στο γήπεδο γιατί πίστευε ότι θα του φέρει τύχη- στον Μέσι. Αυτά που έχουν δει τα μάτια του αρκούν για να γράψει εγκυκλοπαίδεια ολόκληρη, ο ίδιος όμως δεν θέλει να ξεχωρίσει και να πικράνει κανέναν: «Δεν θέλω να πω κάτι ξεχωριστό για κάποιον, γιατί έτσι θα ήταν σαν να έβαζα κάποιους σε δεύτερη μοίρα». Με το πέρασμα του καιρού και έχοντας επίγνωση ότι δουλειά του ήταν να προστατεύει το πιο ιδιαίτερο μέρος της ομάδας, ο Μπούστος έκανε την διακριτικότητα δεύτερη φύση του. 

Η ομοιότητά του με τον Σέρα Φερέρ υπήρξε για καιρό αφορμή για πολλά αστεία στ’ αποδυτήρια, ενώ ακόμα και προπονητές με την φήμη του «σκληρού» όπως ο Φαν Χάαλ, υπήρξαν πάντα ευγενέστατοι και γλυκύτατοι απέναντί του. Κανείς δεν μπορεί να του προσάψει το παραμικρό. Αντίθετα: «Θέλω να εκφράσω την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μου σε όλους ανεξαιρέτως όσους δούλεψα μαζί τους. Πάντα μου έδειχναν την αγάπη τους και τους ευχαριστώ για αυτό. Δεν θέλω να ξεχάσω και τους συναδέλφους μου, Χοσέ και Καρμέλο. Ήταν παραπάνω από ευχαρίστηση να δουλεύω μαζί τους».

Και τώρα? «Θα χαρώ την ζωή μου (γελάει…) Θα συνεχίσω ν’ αθλούμαι όσο μπορώ και θα βλέπω το εγγονάκι μου να μεγαλώνει». Ιστορίες που θα έχει ν’ ακούσει αυτό το μικρό… Σε πολλούς θα λείψεις Ντον Μανουέλ!

sport.es