Μολών Λαβέ !

του Νίκου Περπερίδη

Όλα τα παιδιά του Barcelonismo και εγώ προσωπικά , πριν από ένα μήνα (στο άρθρο «Ο Γολγοθάς Ξεκινάει» , τονίσαμε πόσο δύσκολη θα είναι και η φετινή χρονιά για την Μπάρσα. Κοινότυπα , αλλά επιβεβλημένα , πρέπει να τονίσω ότι η παραμονή στην κορυφή  της Ισπανίας, της Ευρώπης , του κόσμου , μόνο εύκολη υπόθεση δεν (θα) είναι.

Οι περήφανοι Καταλανοί , αυτή η παρέα που εδώ και κάποια χρόνια έχει τρελάνει κόσμο με τις παραστάσεις της στα ποδοσφαιρικά γήπεδα , δεν μπορούν να εξαιρεθούν του παραπάνω κανόνα. Είναι οι καλύτεροι , το ξέρουν και οι ίδιοι , το ξέρουν και όλοι οι “σφετεριστές” του θρόνου. Όπως ξέρουν πολύ καλά , ότι αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να παραμείνουν στην κορυφή. Αντίπαλοι τους δεν είναι μόνο οι μεγάλες (εντός και εκτός εισαγωγικών) ομάδες που τους καταδιώκουν , αλλά και οι ίδιοι τους οι εαυτοί.

Πρόκειται για μια καθημερινή “πάλη” στην οποία τα παιδιά του Γκουαρντιόλα (αλλά και ο ίδιος ο Πέπ) οφείλουν να βρίσκουν καθημερινά , νέα κίνητρα , νέους στόχους , προσωπικούς και ως ομάδα , που θα τους ανεβάσουν ένα επίπεδο παραπάνω. Γιατί όταν είσαι ο καλύτερος , όταν δεν έχεις να “προσπεράσεις” κάποιον, τότε ποιόν κυνηγάς? Μα φυσικά τον εαυτό σου! Πρόκειται για ένα συνεχές κυνηγητό με θύτη (στην προκειμένη περίπτωση) την Μπάρσα και θύμα ..την τελειότητα. Μπορεί να ακούγεται λίγο αλαζονικό , αλλά αποτελεί απλά την καταγραφή της πραγματικότητας.

Δεν θα κουράσω (ξανά)γράφοντας ποιοι κατά τη γνώμη μου είναι οι “κίνδυνοι” , από τους οποίους πρέπει να προφυλαχθεί η Μπάρσα . Οι υποχρεώσεις της ομάδας ξεκίνησαν και μετά από την εντυπωσιακή πεντάρα της πρεμιέρας απέναντι στην Βιγιαρεάλ, ακολούθησε το στραβοπάτημα στο Ανοέτα , απέναντι στη Σοδιεδάδ, το οποίο λίγη σημασία θα είχε (και το εννοώ) αν δεν συνοδευόταν και από τον πρώτο για φέτος , σοβαρό τραυματισμό και αναφέρομαι φυσικά στον “νεοφερμένο” Αλέξις Σάντσες.

Όλοι πικραθήκαμε , (κανένας φυσικά περισσότερο από τον ίδιο τον Χιλιανό ,αλλά και τον προπονητή του) αλλά έως εκεί.

Χρόνος για δάκρυα δεν υπάρχει. Η Μίλαν , πρώτος αντίπαλος για το Champions League, έρχεται σήμερα (13 Σεπ 2011) στην Βαρκελώνη με φιλοδοξίες και σκοπό να βάλει πιο βαθιά το μαχαίρι, στις όποιες πληγές προκάλεσε στην Μπάρσα , ο απρόσμενος τραυματισμός του νέου της αστεριού.

Ωστόσο , επειδή όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις , προσωπικά παραμένω αισιόδοξος. Συμβόλαιο με τις νίκες δεν υπογράφει κανείς. Αναποδιές και “χτυπήματα” σαν αυτό που δέχθηκε η αρμάδα του Πέπ το περασμένο Σάββατο , τις πρωταθλήτριες ομάδες τις συσπειρώνει. Και η Μπάρσα ίσως να έχει “μικρό αριθμητικά, ρόστερ” , ίσως της λείπει ένας παίκτης στο κέντρο της άμυνας, πιθανόν να έχει στο μέλλον και άλλους σοβαρούς τραυματισμούς αλλά σίγουρα (και με αποδείξεις) είναι πρωταθλήτρια με όλη την έννοια της λέξης.

Για όποια ομάδα λοιπόν βιαστεί να φανταστεί τον εαυτό της “χαλίφη στη θέση του χαλίφη” , η απάντηση των Καταλανών (πρέπει και θα) είναι μία : ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (αρχής γενομένης από σήμερα το βράδυ).          
El Capita.