Μα, τι του συμβαίνει τελικά;

«Δεν αλλάζει εύκολα ο άνθρωπος. Είναι οι συνθήκες που αλλάζουν και μας αναγκάζουν να προσαρμοζόμαστε στις νέες πραγματικότητες. Η πείρα του παρελθόντος απλώς βοηθάει σ’ αυτή την προσαρμογή.»

Κωνσταντίνος Καραμανλής

Ο Κορνήλιος αυτή τη φορά βρέθηκε στο αγαπημένο του restaurant, κάπου στο Κολωνάκι. Το ξαφνικό κρύο των ημερών του δημιούργησε διάθεση για έξοδο. Κάθισε στο γνώριμο του τραπέζι. Αν και δε χρειαζόταν, έριξε μια ματιά στο μενού. Το είχε μάθει απ΄έξω και ανακατωτά με τόσες επαναλαμβανόμενες αναγνώσεις... Εκείνη την ώρα ήρθε ο σερβιτόρος. Πολλά θα ήθελε να προτιμήσει, αλλά για άλλη μια φορά νίκησε η συνήθεια. Πήγε στα σίγουρα. Μόλις ολοκλήρωσε το φαγητό του, άρχισε να διαβάζει την εφημερίδα, που είχε μαζί του. Η ίδια η πραγματικότητα του έπαιξε ένα παιχνίδι. Την ώρα που διάβαζε ένα άρθρο, δίπλα του πέρναγε ένας τύπος που σχετιζόταν με αυτά που διάβαζε!

- Μα, τι μου συμβαίνει;

Το αποκορύφωμα ήταν όταν γύρισε στις σελίδες του Παναθηνα΄ι΄κού. Ένας Άραβας που δεν έμοιαζε πάντως στο γνωστό πρίγκηπα εισερχόταν με τη συνοδεία του στο μαγαζί. Ο Κορνήλιος έψαξε, μα δε βρήκε πουθενά τον Τσάκα. Ούτε τον Βαρδινογιάννη. Και του ήρθε στο νου ένα αστειάκι: Αν ο Βγενόπουλος ήθελε πραγματικά τον ΠΑΟ, ο Τσάκας θα αγόραζε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τότε, ήταν που ένας πανύψηλος τύπος με μαύρη καμπαρντίνα, μαύρο καπέλο και μαύρο παντελόνι απομακρυνόταν έχοντας αγκαλιάσει μια δίμετρη κοπέλα. Φαινόταν ξεκάθαρα, δε, πως αυτή υποχρεωτικά ακολουθούσε τους βηματισμούς του. Κάποιον του θύμιζε, μα δεν τόλμησε να το πει ούτε καν στον εαυτό του. Αν πρόσεχε κανείς τι εξείχε στο ύψος της ζώνης του, θα συμμεριζόταν την κορνήλεια σιωπηλότητα.

Πολλές φορές ο Κορνήλιος προσπαθούσε να κάνει έναν απολογισμό. Η συνεχής τριβή με θλιβερές καταστάσεις τον είχε φθείρει. Του είχε τσαλακώσει πολύ την αυτοεκτίμηση. Τόσο καιρό συνυπήρχε, συμμετέχοντας σε μια κατάσταση ισορροπίας. Που, όμως, δε βελτίωνε τις ευρύτερες συνθήκες, αλλά δημιουργούσε στον ίδιο αναταραχή. Και όταν ο χρόνος δημιούργησε τα δεδομένα, τότε άρχισε η πτώση. Τότε, είναι που η όποια βεβαιότητα γίνεται ανασφάλεια, η σιγουριά ερώτημα και η φθορά μεταφέρεται μέσα σου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από μια ουδετερότητα που αργά ή γρήγορα θα στραφεί εναντίον σου, που θα σε υποχρεώσει να εγκαταλείψεις τις σταθερές σου. Αυτό είναι το κομβικό σημείο που θα πρέπει να πάρεις το καπελάκι σου, όσο πιο αναίμακτα γίνεται, γιατί αν σε καιρούς ειρήνης το θράσος επιπλέει, σε καιρό πολέμου θα σε πνίξει. Είναι τραγικό οι καλές προθέσεις να γίνονται μαύρη τρύπα που οδηγεί σε περάσματα στο χώρο του μη προσοδοφόρου.

Ο Κορνήλιος βρέθηκε έξω από ένα γήπεδο. Δεν είχε αποφασίσει να δει το ματς, αλλά δε θα τον χάλαγε κιόλας. Έβαλε το χέρι στην τσέπη να δει τι του είχε απομείνει. Είχε ένα εικοσάευρω και ένα δεκάευρω. Έκανε τους υπολογισμούς του. Αν πλήρωνε το εισιτήριο, θα μπορούσε τσίμα τσίμα να γυρίσει πίσω. Τι να έκανε; Τελικά, μπήκε μέσα προφασιζόμενος ότι είχε ξαναμπεί νωρίτερα με μια μεγάλη παρέα. Εξάλλου, το ματς βρισκόταν στο εικοστό λεπτό. Εκμεταλλεύθηκε, δε, τις χαλασμένες τουαλέτες, για να πει ότι είχε πάει σε παραδιπλανό μαγαζί για την ανάγκη του. Ο υπεύθυνος δεν τον πολυπίστεψε, αλλά κατανόησε τα κίνητρα του. Η κρίση κάνει τους ανθρώπους πιο ανασφαλείς, αλλά και πιο ευρηματικούς. Δε θα διαφωνούσε με αυτό ούτε ο καλύτερος αστυνομικός συντάκτης της πιάτσας...

Γύρισε πίσω. Είχε πολύ ώρα μέχρι να κάνει αυτό που συνήθιζε εσχάτως κάθε ξημέρωμα. Ναι, παραδιδόταν στην τηλεοπτική θαλπωρή. Έβλεπε «Βέρα στο Δεξί». Κανείς δεν συμμεριζόταν τις αναζητήσεις του. «Τι κάθεσαι και βλέπεις, ρε; Είσαι στα καλά σου;» Μόνο και μόνο γιατί τον έκραζαν, θα συνέχιζε, λέγοντας τους ότι το βλέπει μόνο αν είναι ξύπνιος εκείνη την ώρα. Αν τους έλεγε ότι το κάνει για θαυμασμό στην Έλενα Ακρίτα και την αναμφισβήτητη συγγραφική της ικανότητα δε θα τον πίστευε κανείς. Επομένως, αποφάσισε να μην το πει σε κανέναν πια. Και ας τον απασχολούσε τι θα γινόταν με το 13ο κλειδί... Ωσπου να έρθει εκείνη η ώρα, άνοιξε το you tube. Είχαν ανέβει τα καινούρια τραγούδια των Florence and the machine.

Αποφάσισε, δε, πως την ώρα των διαφημίσεων θα καταστάλαζε αν θα κατέβαινε στη μεγάλη απεργία της επόμενης μέρας. Πάντα είχε κίνητρα να συμμετέχει σε τέτοια πράγματα, πάντα είχε, όμως, και την πικρή γεύση μιας ήττας να μπερδεύει τον εσωτερισμό του. Πόσο έχουν αλλάξει οι προτεραιότητες του; Πόσο αναίσθητος έχει γίνει για αυτά που κάποτε άνοιγε πρόθυμα ακόμα και καβγάδες; Τώρα τελευταία, ο Κορνήλιος, αυτός που ευαγγελιζόταν την ανεξαρτησία έπιανε τον εαυτό του να κολλάει με πράγματα, που κάποτε τα θεωρούσε ασήμαντα. Ήταν επηρμένος τότε ή τώρα προσαρμόζεται στην ποικιλία της ζωής;

-Μα, τι μου συμβαίνει πραγματικά;