Πρώτα τον κερδίζεις και μετά τον αποκτάς

Από την Κυριακή το μεσημέρι, μιά σκέψη στριφογυρίζει στο μυαλό μου: αν ήμουν ο Νέϊμαρ, σε ποιά ομάδα θα ονειρευόμουν να συνεχίσω την καριέρα μου;

Πολλές οι πιθανές απαντήσεις, μία όμως καθαρά ποδοσφαιρική: αν αγαπάω το ποδόσφαιρο, αν θέλω να παίζω με τους καλύτερους, αν θέλω να είμαι μέρος μιάς ομάδας που γράφει και θα συνεχίσει να γράφει ιστορία, αν θέλω να ενταχθώ σε ένα σύστημα που θα με κάνει κάθε μέρα και καλύτερο, όχι μόνο ποδοσφαιριστή αλλά και άνθρωπο, τότε η απόφασή μου είναι μονόδρομος! 

Το τί σκέφτηκε ο νεαρός Νέϊμαρ μόλις τέλειωσε ο τελικός, το καταλάβαμε όλοι λίγα λεπτά αργότερα: " Η Μπάρσα σήμερα μας δίδαξε πώς παίζεται το ποδόσφαιρο", είπε και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι τα λόγια του ήταν απόλυτα ειλικρινή. Ενας κόσμος αυτοπεποίθησης γκρειμίστηκε μέσα του την Κυριακή το μεσημέρι και ταυτόχρονα ένας άλλος, πιό δύσκολος, αλλά πιό σίγουρος φάνηκε μπροστά του: μιά μέρα να μπορεί κι αυτός να "διδάσκει" ποδόσφαιρο. Γιά να τα καταφέρει δεν αρκεί να γίνει ο ίδιος καλύτερος. Εχει συνειδητοποιήσει πλέον, γιατί το διδάχτηκε, πως μόνο μέσα από την ΟΜΑΔΑ έρχεται το όμορφο θέαμα, μόνο μέσα από την ΟΜΑΔΑ έρχονται οι μεγάλες διακρίσεις και η καθολική αναγνώριση.

Υπάρχουν βέβαια και τα λεφτά. Αυτά που μπορεί να του προσφέρει κάποιος άλλος απλόχερα και να τον εντάξει σ ένα σύνολο όπου θα πρέπει να αποδείξει πως μπορεί μόνος του να το βγάλει στον ανήφορο. Η σχεδόν μόνος του... Τα λεφτά είναι μεγάλο κίνητρο γιά τον οποιονδήποτε. Δεν μπορεί όμως να αποτελούν την πρώτη σκέψη κάποιου που αγαπάει το ποδόσφαιρο και ζει γι αυτό. Και όσο κι αν υπάρχουν διάφορες απόψεις γιά τον χαρακτήρα του Νέϊμαρ, εγώ δεν έχω καμιά αμφιβολία γιά το πόσο του αρέσει το τόπι. 

Χθες κυκλοφόρησε μιά φήμη πως έχει ήδη κλείσει στη Μπάρσα. Χωρίς να μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, μετά την μοναδική παράσταση της Κυριακής, το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό. Δεν ξέρω τί σκέφτεται ο πρόεδρος της Σάντος. Ξέρω όμως σίγουρα τί σκέφτεται και τί ονειρεύεται ο ίδιος ο Νέϊμαρ. Εσείς;