Τα δάκρυα είναι για τους αδύναμους

Δεν θέλω να γράψω πολλά απόψε. Λίγο πολύ τους λόγους για τους οποίους αποκλείστηκε η Μπαρτσελόνα απόψε μπορούμε να κατανοήσουμε όλοι όσοι παρακολουθούμε τα παιχνίδια της ομάδας κατά την διάρκεια της φετινής σεζόν. Κάτι δεν πήγαινε καλά λοιπόν απο την αρχή, ένας συνδυασμός κούρασης, τραυματισμών, μικρού ρόστερ, της (σημαντικότατης) απουσίας του Γκουάχε αφήνοντας την ομάδα ουσιαστικά χωρίς φόρ, με όλο το βάρος να πέφτει στον Μέσι, συνεχών αλλαγών στην εντεκάδα της ομάδας, και κυριότερο, το αποτυχημένο στην πράξη πλέον σύστημα (περισσότερο θα το χαρακτήριζα ως εμμονή του Πέπ να καινοτομήσει, μάλλον αποτυχημένα, με ένα σύστημα που ήταν μοντέρνο 40 χρόνια πρίν), με τα τρία σέντερ μπάκ όπου εκτός απο βαθμούς που δεν έπρεπε να χαθούν απο το πρωτάθλημα (όπου κατα την γνώμη μου φέτος με στοιχειώδη σοβαρότητα το είχαμε πολύ εύκολα), απόψε στερούμαστε επίσης την διεκδίκηση του πέμπτου ευρωπαϊκού τροπαίου στην ιστορία μας, κάτι το οποίο πονάει φυσικά όλους μας.




Είχα γράψει στα τέλη Νοέμβρη όταν το πρωτάθλημα είχε ουσιαστικά τελειώσει, οτι ότι και να γίνει δεν θα πρέπει να στεναχωρεθούμε. Γιατί είμαστε τυχεροί που είμαστε οπαδοί μιας ομάδας, και κυριολεκτικά έχουμε χάσει το μέτρημα ως προς των αριθμό των τροπαίων που έχουν κατακτηθεί την τελευταία τετραετία, απ' όταν δηλαδή ανέλαβε ο Πέπ τον Ιούνιο του 2008 μέχρι και φέτος το 2012. Δεν θα πρέπει να στεναχωριούνται λοιπόν οι οπαδοί μιας ομάδας που στο κάτω-κάτω έχει κατακτήσει τρία Champions League μέσα σε έξι χρόνια. Αυτό που θα πρέπει να γίνει, και θα γίνει τώρα, είναι το εξής: Ξεκούραση και ανασύνταξη των παικτών εν όψει του τελευταίου στόχου για φέτος, το Copa Del Rey. Ξέρω οτι ο συγκεκριμένος τίτλος (αν κατακτηθεί), θα είναι περισσότερο μια παρηγορία, ένα αποκούμπι για την φετινή σεζόν, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε να διεκδικήσουμε ότι θέλαμε, με τον τρόπο που παίζαμε σε πολλά απο τα φετινά μας παιχνίδια. Ξεκούραση για τους παίκτες μας λοιπόν, και απο του χρόνου με τις κατάλληλες προσθήκες, με ή χωρίς τον Πέπ, θα συνεχίσουμε την πορεία μας όπως κάναμε πάντοτε αυτά τα χρόνια, πάντα με τον δικό μας μοναδικό τρόπο. 

 Υ.Γ: Η ομάδα αποκλείστηκε, αλλά ο κόσμος με την αποψινή του στάση στέφθηκε πρωταθλητής ήθους και αγάπης πρός μια ομάδα που είναι κάτι παραπάνω απο ένα σωματείο γι' αυτούς. Την αγάπη τους για το σύμβολο τους, για την κληρονομιά τους, που μπορεί να έπεσε, αλλά θα σηκωθεί.