Ιστορική ευκαιρία

Και τώρα που χάσαμε τα κύπελα,τι θα κάνουμε χωρίς αυτά;Τα κύπελα αυτά ήταν μια κάποια λύσις!Και τώρα που χάθηκαν οι κούπες τι θα κάνουμε χωρίς αυτές!Οι κούπες αυτές ήταν η μόνη λύσις!Εδώ,σ'αυτό το μετερίζι της Μπάρσα στην Ελλάδα που ήδη αριθμεί χιλιάδες επισκέπτες καθημερινά,δεν κάναμε αυτή την προσπάθεια για να γλεντάμε αυτές τις κάποιες λύσεις!Από την πρώτη στιγμή τιμάμε και δημιουργούμε κάτω από το βαρύ όνομα της Μπαρσελόνα,όνομα που σ'όλα τα  χρόνια της ιστορίας του γραφόταν και γράφεται με αγώνα και δάκρυα.Αγώνα και προσπάθεια να έχει θέαμα και ομάδα-όνειρο, απάγκιο κι αποκούμπι στο γήπεδο ένας ολόκληρος λαός που ζούσε πάντα το φάσμα της ήττας.

Για μας δεν είναι πρωτόγνωρη η γεύση της ήττας.Δε γίναμε Μπαρσελονάρες χτες,ούτε καν στην πρώτη ευρωπαική κούπα.Γίναμε και είμαστε Μπαρσελόνα γιατί δεν ξέρουμε τι ν'απαντήσουμε όταν μας ρωτάνε γιατί είσαι Μπάρσα.Γι'αυτή την ηχηρή σιωπή στα λόγια μας,γι'αυτή τη γεμάτη γνώση άγνοια να περιγράψουμε τι είναι αυτή η ομάδα για μας.Γι'αυτή τη συνομωσία ομορφιάς στις αναμνήσεις μας,ομορφιάς ζωής,ομορφιά πίκρας,ομορφιά δημιουργίας,ομορφιά θανάτου αγωνιστικού και πραγματικού.Γι'αυτή την αυτόματη λαλιά στο στόμα μας όταν μας ρωτούσαν μικρούς για την ομάδα μας στη χώρα μας και απαντούσαμε ότι σήμερα ήταν  Μπάρσα...

Σήμερα είναι μια ιστορική ευκαιρία για όλους μας να ρθούμε πιο κοντά στην ομάδα.Σήμερα είναι μια ιστορική ευκαιρία για όλους μας να μάθουμε καλύτερα την ομάδα.Ο ορισμός αυτής της ομάδας γράφεται στα αμέτρητα γήπεδα που δημιουργεί και ζωγραφίζει ακόμα ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ στις ήττες,στα δάκρυα των παιδιών σήμερα που θα κλάψουν για πρώτη φορά και θα βαπτιστούν στην αληθινή ζωή της Μπάρσα και όχι του χαζοχαρούμενου πρωτοβλάκα,στα αμέτρητα προπονητήρια που φυτρώνει στους σπόρους τους σπόρους μιας διδαχής πέρα από το ποδόσφαιρο για να απαλύνει τον καημό ενός λαού χωρίς πατρίδα,ενός φιλάθλου χωρίς το θέαμα που του χρωστάνε,ενός ποδοσφαίρου που θέλουν να το ξεχνάνε.