Κάτι παραπάνω απο ένας τελικός!!!

Καλησπέρα αδέρφια,

Σήμερα η ομάδα μας δίνει τον τελευταίο αγώνα για φέτος. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον τελικό κυπέλλου Ισπανίας, ή αλλιώς το κύπελλο του Βασιλιά. Μια ονομασία που δεν αρέσει καθόλου στους φιλάθλους της Μπάρσελόνα και της Μπιλμπάο. Ο θεσμός του κυπέλλου ξεκίνησε το 1902 και ήταν ιδέα του Carlos Padrós, μεταγενέστερα προέδρου της Ρεαλ Μαδρίτης ,ώστε να υπάρχει ένα τουρνουά προς τιμή του Αλφόνσου ΧΙΙI .Βέβαια η διοργάνωση πήρε διάφορες ονομασίες ανάλογα την πολιτική κατάσταση που υπήρχε στην χώρα. Το πλήρες όνομα της διοργάνωσης είναι Copa de Su Majestad El Rey Don Juan Carlos I, δηλαδή «Κύπελλο της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλιά Χουάν Κάρλος Ι».

Σήμερα λοιπόν ,όπως και στον πρώτο τελικό του 1902 θα αναμετρηθούν Αθλέτικ Μπιλμπάο και Μπαρσελόνα.Οπως και τότε ο αγώνας θα γίνει στην πόλη της Μαδρίτης. Τότε η Κλαμπ Βισκάγια (μετέπειτα Αθλέτικ Μπιλμπάο) είχε επικρατήσει της Μπαρσελόνα με 2-1.Ο τελικός απόψε έχει ιδιαίτερη σημασία και για τους Καταλανούς αλλά και τους Βάσκους διότι θα έχουν την δυνατότητα να ενώσουν τις φωνές τους και να διαμαρτυρηθούν μέσα στη Μαδρίτη. Είναι κάτι που πιστεύω το ήθελαν και οι δύο λαοι διότι κουβαλάνε πολλά μέσα τους όλα αυτά τα χρόνια. Στον τελευταίο τελικό που βρέθηκαν οι δυο τους θυμάστε ολοι πολύ καλά τι είχε συμβεί στο άκουσμα του εθνικού ύμνου της Ισπανίας και τις πολλές αντιδράσεις στην εξέδρα. Είναι ο θυμός που υπάρχει εδώ και χρόνια και συνεχίζετε από γενιά σε γενιά λόγω τον ιστορικών γεγονότων και τα πάνδεινα που έχουν τραβήξει αυτοί οι δυο λαοί. Δυο χώρες που έχει η καθεμία την δική της ιστορία που ενώνετε άμεσα με τους συλλόγους της. Την Μπαρσελόνα από την μία και την Αθλέτικ από την άλλη. Δυο σύλλογοι οπου στάθηκαν στις δύσκολες στιγμές του παρελθόντος στον λαό τους.Ηταν και είναι κάτι παραπάνω από ενας σύλλογος και οι δυο ομάδες.Αυτό περνάει από γενιά σε γενιά και οι νεότεροι σε ηλικία φίλαθλοι αισθάνονται πολύ περήφανοι για την ομαδα που υποστηρίζουν. Φίλαθλοι ρομαντικοί θα έλεγα που αγαπάνε με πάθος την ομάδα τους και έχει γίνει η καθημερινότητα τους.Και από την μεριά τους οι ομάδες ακολουθούν πιστά την κουλτούρα τα ήθη και τα έθιμα της χώρας τους. Γιατί αυτοί οι σύλλογοι δεν είναι μόνο αθλητισμός. Για τους φιλάθλους είναι ιστορία τους η γλώσσα τους η κουλτούρα τους. Χάνει κερδίζει η ομάδα αυτοί θα είναι εκεί να την χειροκροτήσουν. Οι δυσκολίες του παρελθόντος έχουν ενώσει αυτούς τους δυο λαούς και αυτό το είδαμε το 2009 στον τελικό οπου στο τέλος, χαμένοι και νικητές χειροκροτούσαν και ποδοσφαιριστές ήταν ολοι μια αγκαλιά. Εικόνες βγαλμένες μέσα από παραμύθια.

Σήμερα λοιπόν η Μαδρίτη θα έχει τα χρώματα της Βασκωνίας και της Καταλωνίας. Δεν θα ξεχάσω τον τρόπο με τον οποίο η Ρεαλ απέφυγε να γίνει ο τελικός στο Bernabeu,για να αποφύγει καταστάσεις όπως αυτές του 1997. Ηδη έχουν βγάλει σπιράκια μόνο και μόνο που στο κέντρο της πόλης θα κοιματίζουν σημαίες διαφορετικών χρωμάτων από αυτές της Ισπανίας. Ηδη τρέμουν για τις αντιδράσεις των Βάσκων και Καταλανών την ώρα του εθνικού ύμνου.Αλλά ο θυμός είναι μεγάλος,και τα ιστορικά γεγονότα πολλά.Σήμερα στο Καλντερόν θα υπάρχει μια γιορτή δυο λαών. Σήμερα θα διδαχτεί ποδοσφαιρικός πολιτισμός εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Εύχομαι να γίνει ένας υπέροχος αγώνας και να υπάρχει φανταστική ατμόσφαιρα στο γήπεδο.

Πωλ Καταλανίστα