Του Marti Perarnau
Ένα κλάσικο ακόμα. Ένα κλάσικο στο οποίο τα βασικά θα επαναληφθούν. Η Μπάρσα θα κυνηγήσει την κατοχή και η Ρεάλ τον χώρο. Ο καθένας θα προσπαθήσει να κάνει το παιχνίδι του και να επιβληθεί στον άλλον. Για να μπορέσει η Μπάρσα να έχει την κατοχή της μπάλας και να οδηγήσει το παιχνίδι με βάση τον δικό της ρυθμό, θα πρέπει να διαθέτει εξυπνάδα. Για να μπορέσει η Ρεάλ να έχει χώρους στο γήπεδο και να βγάλει γρήγορες αντεπιθέσεις, θέλει δύναμη. Αυτά στο περιθώριο του ότι οι μπλαουγκράνα αφενός χρειάζεται να διαθέτουν ένα μίνιμουμ δύναμης και οι Μαδριλένοι κάποιες φρέσκιες ιδέες.
Έχοντας ως βάση τόσο διαφορετικές προοπτικές, οι δύο κολοσσοί του ισπανικού ποδοσφαίρου, επιβεβαιώνουν τις ομάδες τους. Όπως όμως κάθε γενίκευση δεν είναι ποτέ σωστή και ακριβής, παίκτες όπως ο Σονγκ ή ο Αρμπελόα ξεφεύγουν από έναν τέτοιο κανόνα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, έχει πολύ ενδιαφέρον να γίνει σύγκριση του προφίλ των παικτών που έχει η μία και η άλλη ομάδα. Στο κέντρο της μπλαουγκράνα άμυνας, ένας αργός παίκτης όπως ο Πικέ κι ένας σχετικά κοντός όπως ο Μασεράνο, έχουν διαμορφώσει ένα ασυναγώνιστο κεντρικό δίδυμο, και χάρη στην ποδοσφαιρική τους εξυπνάδα έχουν μπορέσει να καλύψουν τα όποια φυσικά μειονεκτήματα. Από την άλλη, το αντίστοιχο της Μαδρίτης, αποτελείται από δύο στόπερ που διαθέτουν τα καλύτερα ίσως φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του κόσμου. Αυτό που τους εμποδίζει να φτάσουν στην τελειότητα, είναι η πολλές φορές λανθασμένη ανάγνωση του παιχνιδιού και η απώλεια της ψυχραιμίας τους.
Όταν όμως, τόσο οι μεν όσο και οι δε, είναι στην καλή τους μέρα, είναι πραγματικά δύσκολο να πεις ποιος είναι ο καλύτερος. Με μια ιδιαιτερότητα όμως: οι παίκτες της Μπάρσα πρέπει να είναι πάντα πιο συγκεντρωμένοι και προσεκτικοί για να μην νικηθούν από τους αντιπάλους τους. Ο Πέπε μπορεί να καλύψει μια λάθος τοποθέτησή του στο γήπεδο με την ταχύτητά του, αλλά ο Πικέ δεν μπορεί. Το ίδιο θα μπορούσε να λεχθεί και για τους Ράμος και Μασεράνο στο ψηλό παιχνίδι. Από την άλλη, μια όχι και τόσο καλή φυσική κατάσταση θα μπορούσε ν’ αποδειχθεί σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για την Ρεάλ, μιας και εκεί βασίζει σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού της. Αντίστοιχη σύγκριση θα μπορούσε να γίνει και στους μέσους, τον Μπουσκέτς και τον Κεντίρα ας πούμε, ή και για όλους τους «αστέρες» της κάθε ομάδας.
Προφανώς, το ατομικό φτιάχνει το συλλογικό και οι προπονητές υποχρεούνται να καταστρώνουν τα σχέδιά τους ανάλογα με την κατάσταση της ομάδας τους. Το δυνατό λοιπόν σημείο της Ρεάλ, η φυσική της κατάσταση, της γυρνάει μπούμερανγκ όταν μιλάμε για αρχή της σεζόν. Η ημερομηνία διεξαγωγής του Σούπερ Καπ, δεν είναι ιδανική για την ομάδα του Μουρίνιο, ενώ ένα ντέρμπι μεταξύ άλλων υποχρεώσεων στην μέση της σεζόν, είναι πιο επικίνδυνο για τους παίκτες του Βιλανόβα. Μιλάμε δηλαδή για παιχνίδια στα οποία η τεχνική ποιότητα είναι κάτι το τουλάχιστον δευτερεύον. Στο 99% των περιπτώσεων, μια Μπάρσα με απόλυτη συγκέντρωση και δυνατή ψυχολογία, θα κέρδιζε την Μαδρίτη αν καμία από τις δύο ομάδες δεν ήταν και στην καλύτερή της φυσική κατάσταση. Το ίδιο θα ίσχυε για την Ρεάλ, αν οι Μαδριλένοι ήταν σε πολύ καλή φυσική κατάσταση και καμία από τις δύο ομάδες δεν ήταν στο μάξιμουμ της νοοτροπίας της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου